Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: przezimek

przezimek

o zwierzynie urodzonej w ubiegłym roku.

Przezimek to termin używany w kontekście łowiectwa i odnosi się do młodej zwierzyny urodzonej w poprzednim roku. Stanowią one istotny obiekt obserwacji dla łowców, a także mają znaczenie dla celów ochrony przyrody, umożliwiając monitorowanie populacji i podejmowanie odpowiednich działań ochronnych. Zwierzęta młode oznaczane jako przezimki są z reguły jeszcze niedojrzałe, co sprawia, że często różnią się one od dorosłych osobników tego samego gatunku. Na przykład, przezimki jeleni mogą mieć mniejsze rogi w porównaniu z dorosłymi osobnikami. Dla łowców istotne jest monitorowanie liczby przezimek, aby ocenić liczebność populacji danego gatunku i podjąć odpowiednie środki ostrożności podczas polowań na te młode zwierzęta. Dodatkowo, przezimki mogą być bardziej podatne na polowania niż osobniki dorosłe, co stanowi ważne zagadnienie etyczne i ekologiczne.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj przezimek w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

proch

materiał wybuchowy miotający stosowany w amunicji jako źródło energii do wyrzucenia pocisku. Proch bezdymny (używany współcześnie) wyrabia się z nitrocelulozy lub (rzadziej) z (...)

poprawka

drugi strzał do tego samego celu (po pierwszym nieskutecznym).

przepiórka, przepiórka (Coturnix coturnix L.)

ptak z rodziny bażantów podobny do kuropatwy, ale mniejszy. Na grzbiecie ma duże kremowobiale kreski. Długość ciała 20 cm, rozpiętość skrzydeł 34 cm, ciężar 50-140 g. Żyje na polach i (...)

przesmyk

ulubione miejsce zwierzyny, przez które przechodzi zmieniając ostoję.

przewód łowiecki

inaczej conductus.

pancerz

1) upierzenie piersi głuszca;
2) płaszcz, zewnętrzna powłoka pocisku kulowego.

przeziernik

przyrząd celowniczy z otworem w środku, zastępujący szczerbinki.

przybitka

1) wojłokowa, rodzaj korka oddzielającego w naboju śrutowym proch od śrutu;
2) tekturowa, zamykająca nabój śrutowy (zob. (...)

ptaszniczka

długa myśliwska broń palna małego kalibru, używana do polowania na ptaki od XVI w., wyposażona zazwyczaj w zewnętrzny zamek kołowy i ściętą, bogato inkrustowaną kolbę.

pochwa

futerał ochronny na głownię białej brom myśliwskiej, wykonany przeważnie ze skóry okutej