Definicja hasła: pniaki
- pniaki
inaczej haki.
Pniaki, zwane również hakami, to szczątkowe kły jelenia znajdujące się w górnej szczęce. Stanowią one dodatkowe trofeum z jelenia, a u starszych osobników są pięknie opalone. Pniaki oprawione przez jubilera są używane jako biżuteria myśliwska, stanowiąc ważny element dziedzictwa łowieckiego.
Ponadto, termin "pnia" odnosi się także do ostrogi czyli odnóg w łopatach danielek. W kontekście konstrukcji broni, pniami mogą być również urządzenia mieszczące się pod tylną częścią luf służące do połączenia ich z łożem.
W niektórych kontekstach pnia może określać także rogi kozicy, stanowiące istotne elementy dla myśliwych polujących na kozy. Termin "pnia" jest zatem wieloznaczny i używany w różnych kontekstach łowieckich, określając różne części zwierząt łownych oraz konstrukcyjne elementy broni myśliwskiej.
W dziedzinie łowiectwa termin "pnia" posiada więc kilka znaczeń związanych zarówno z trofeami myśliwskimi, jak i elementami broni oraz zwierzyny łownej. Jednak w każdym przypadku odnosi się do istotnych aspektów związanych ze zdobyciem i obróbką zdobyczy podczas polowania oraz konstrukcją broni używanej przez myśliwych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pniaki w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- pancerz
1) upierzenie piersi głuszca;
2) płaszcz, zewnętrzna powłoka pocisku kulowego.
- przystrzelanie lunety
wyregulowanie lunety w ten sposób, aby używając jej przy strzelaniu trafiać w cel. Myśliwska broń kulowa i zamontowane na niej lunety przestrzeliwuje się na odległość 100-150 m.
- przechera
o sprytnym lisie.
- pędzenie
sposób zbiorowego polowania polegający na naganianiu zwierzyny przez nagankę w kierunku myśliwych, stojących na stanowiskach.
- podajnik
urządzenie w broni powtarzalnej podające, po wyrzuceniu łuski, kolejny nabój do komory nabojowej.
- ptak łowczy, ptak łowczy, ptak myśliwski
ptak drapieżny używany do polowań. W Polsce używano sokołów i jastrzębi. Współcześni sokolnicy polują na ogół z jastrzębiami.
- podkładacz
myśliwy lub pomocnik, który wchodzi z psami do miotu i naprowadza je na świeży trop zwierzyny.
- paradoks
gwintowanie końca lufy w broni śrutowej. W przypadku strzelania, kulą paradoks miał nadać jej ruch obrotowy.
- proca
jedna z najstarszych miotających broni myśliwskich. Złożony we dwoje rzemień z rozszerzoną częścią środkową (w kształcie miseczki), z której, w wyniku szybkiego obracania i puszczania (...)
- położyć
powalić celnym strzałem grubego zwierza.