Definicja hasła: przecinka
- przecinka
wąska dróżka wycięta w lesie.
Przecinka to wąska droga wycięta w lesie, mająca na celu ułatwienie polowania na dziką zwierzynę przez myśliwych. Jest to starożytna metoda polowania, składająca się z dwóch głównych elementów. Pierwszym z nich jest właśnie wąska dróżka, prowadząca do miejsca, gdzie myśliwy może ustawić pułapki lub strzelbę. Drugim elementem jest obszerna przestrzeń otaczająca przecinkę, którą stanowi polana lub łąka. To miejsce ma umożliwić obserwację zwierzyny i ustawienie sprzętu łowieckiego w taki sposób, aby ułatwić zdobycie zdobyczy.
Historia przecinki sięga czasów starożytnych i jest jednym z najstarszych oraz najbardziej skutecznych sposobów polowania. Przecinki są wykorzystywane do polowań na dzikie zwierzęta, takie jak dziki, jelenie czy sarny. Aby efektywnie korzystać z przecinki, myśliwy musi zachować ciszę i ostrożność podczas jej budowy oraz umiejętnie ustawić pułapki lub strzałę tak, by zwierzyna mogła bezpiecznie przejść przez przecinkę. Ponadto wymaga to cierpliwości i czekania na odpowiedni moment do oddania strzału.
Współcześnie stosowanie przecinek może być regulowane przez prawo łowieckie danego kraju, dlatego przy ich budowie należy również kierować się obowiązującymi przepisami dotyczącymi etyki łowieckiej i ochrony środowiska naturalnego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj przecinka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- prowadzący polowanie
myśliwy wyznaczony przez zarząd koła łowieckiego do kierowania polowaniem zbiorowym.
- pomiatać
o samicach czworonożnych drapieżników (psy, borsuki, wilki, lisy): wydawać na świat potomstwo.
- przystrzelanie lunety
wyregulowanie lunety w ten sposób, aby używając jej przy strzelaniu trafiać w cel. Myśliwska broń kulowa i zamontowane na niej lunety przestrzeliwuje się na odległość 100-150 m.
- poduszka, poduszka, baka
wypukłość na kolbie broni myśliwskiej, do której przykłada się policzek podczas celowania i strzału (zob. łoże).
- podkowa
ciemnobrązowy łuk upierzenia na piersi kuropatwy.
- przyszłościowa sztuka
osobnik nadający się do dalszej hodowli.
- pojedynek
zwierz (samiec), który wiedzie samotny tryb życia.
- poidło
naturalny lub sztuczny zbiornik z wodą, z którego korzysta zwierzyna.
- pocisk
w broni myśliwskiej część naboju (rażąca); może być kula lub śrut (zob. amunicja myśliwska).
- parch lisów
choroba grzybicza skóry lisów.