Definicja hasła: przecinka
- przecinka
wąska dróżka wycięta w lesie.
Przecinka to wąska droga wycięta w lesie, mająca na celu ułatwienie polowania na dziką zwierzynę przez myśliwych. Jest to starożytna metoda polowania, składająca się z dwóch głównych elementów. Pierwszym z nich jest właśnie wąska dróżka, prowadząca do miejsca, gdzie myśliwy może ustawić pułapki lub strzelbę. Drugim elementem jest obszerna przestrzeń otaczająca przecinkę, którą stanowi polana lub łąka. To miejsce ma umożliwić obserwację zwierzyny i ustawienie sprzętu łowieckiego w taki sposób, aby ułatwić zdobycie zdobyczy.
Historia przecinki sięga czasów starożytnych i jest jednym z najstarszych oraz najbardziej skutecznych sposobów polowania. Przecinki są wykorzystywane do polowań na dzikie zwierzęta, takie jak dziki, jelenie czy sarny. Aby efektywnie korzystać z przecinki, myśliwy musi zachować ciszę i ostrożność podczas jej budowy oraz umiejętnie ustawić pułapki lub strzałę tak, by zwierzyna mogła bezpiecznie przejść przez przecinkę. Ponadto wymaga to cierpliwości i czekania na odpowiedni moment do oddania strzału.
Współcześnie stosowanie przecinek może być regulowane przez prawo łowieckie danego kraju, dlatego przy ich budowie należy również kierować się obowiązującymi przepisami dotyczącymi etyki łowieckiej i ochrony środowiska naturalnego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj przecinka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- pojedynek
zwierz (samiec), który wiedzie samotny tryb życia.
- piórkować
dobijać postrzelonego ptaka.
- poszuk
umiejętność szybkiego oraz skutecznego poszukiwania i odnajdywania zwierzyny przez psa
- pudlarz
myśliwy, który podczas polowania grupowego oddał najwięcej chybionych strzałów
- padać w ogniu
o zwierzynie, która strzelona dokładnie pozostaje na miejscu strzału.
- panewka
wklęsłe miejsce znajdujące się pod kurkiem strzelby skałkowej, gdzie podsypywało się proch (zob. skałkówka).
- paprać się
o ptakach: kąpać się w piasku.
- przybory myśliwskie
przedmioty (z wyjątkiem broni) ułatwiające polowanie: futerały, torby, stolid, laski, podpórki, noże, troki, wabiki, trąbki, rogi, przybory do czyszczenia broni i elaboracji naboi (...)
- paszcza
otwór gębowy niedźwiedzia, wilka, rysia i psa.
- pan bobrowy, pan bobrowy (dominus castorum)
najwyższy urzędnik pilnujący książęcego monopolu polowania na bobry. Podlegały mu zastępy bobrowników z całego kraju.