Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: przecinka

przecinka

wąska dróżka wycięta w lesie.

Przecinka to wąska droga wycięta w lesie, mająca na celu ułatwienie polowania na dziką zwierzynę przez myśliwych. Jest to starożytna metoda polowania, składająca się z dwóch głównych elementów. Pierwszym z nich jest właśnie wąska dróżka, prowadząca do miejsca, gdzie myśliwy może ustawić pułapki lub strzelbę. Drugim elementem jest obszerna przestrzeń otaczająca przecinkę, którą stanowi polana lub łąka. To miejsce ma umożliwić obserwację zwierzyny i ustawienie sprzętu łowieckiego w taki sposób, aby ułatwić zdobycie zdobyczy.

Historia przecinki sięga czasów starożytnych i jest jednym z najstarszych oraz najbardziej skutecznych sposobów polowania. Przecinki są wykorzystywane do polowań na dzikie zwierzęta, takie jak dziki, jelenie czy sarny. Aby efektywnie korzystać z przecinki, myśliwy musi zachować ciszę i ostrożność podczas jej budowy oraz umiejętnie ustawić pułapki lub strzałę tak, by zwierzyna mogła bezpiecznie przejść przez przecinkę. Ponadto wymaga to cierpliwości i czekania na odpowiedni moment do oddania strzału.

Współcześnie stosowanie przecinek może być regulowane przez prawo łowieckie danego kraju, dlatego przy ich budowie należy również kierować się obowiązującymi przepisami dotyczącymi etyki łowieckiej i ochrony środowiska naturalnego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj przecinka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

pióro
(...)

pozyskanie zwierzyny

wejście w posiadanie zwierzyny przez odstrzał lub odłów.

para, para, parka

samiec i samica tego samego gatunku.

patrochy

niejadalne wnętrzności zwierzyny.

pętla

splątane tropy zająca na śniegu.

podryw

polowanie polegające na strzelaniu do ptactwa płoszonego przez samego myśliwego.

po ryk

jednorazowy głośny ryk byka jelenia.

praca psa

sposób wykonywania zadań przez psa myśliwskiego (oceniany na konkursach).

posokowiec

pies myśliwski pracujący na farbie,

ptaszniczka

długa myśliwska broń palna małego kalibru, używana do polowania na ptaki od XVI w., wyposażona zazwyczaj w zewnętrzny zamek kołowy i ściętą, bogato inkrustowaną kolbę.