Definicja hasła: perukarz
- perukarz
kozioł noszący poroże zdeformowane w kształcie narośli kostnej pokrytej scypulem. Powitanie peruki wiąże się z utratą lub uszkodzeniem jąder. Zjawisko to dużo rzadziej występuje wśród jeleni.
Perukarz to określenie dla kozła noszącego poroże zdeformowane w kształcie narośli kostnej, pokrytej scypulem. Jest to zjawisko, które występuje głównie u dzikich zwierząt, takich jak jelenie i sarny. Perukarze są bardzo rzadko spotykani wśród jeleni, ale czasami można je spotkać.
Poroże perukarza jest zdeformowane w kształcie narośli kostnej i pokryte scypulem. Scypuł jest twardy i gruby, a jego powierzchnia jest gładka i lśniąca. Poroże perukarza może być bardzo duże i ważyć nawet do kilku kilogramów.
Kozioł perukarza ma utratę lub uszkodzenie jąder, co wiąże się z powitaniem peruki. Jest to proces, w którym samiec traci swoje jądra, aby móc przyciągnąć samicę do seksu. Jest to proces naturalny i niezbędny do rozmnażania się dzikich zwierząt.
Zjawisko perukarstwa jest rzadkie wśród jeleni, ale może mieć znaczący wpływ na zdolność danego osobnika do rozmnażania się oraz na jego zachowanie społeczne w stadzie. Peruki mogą wpływać na hierarchię społeczną w populacji zwierząt leśnych oraz na interakcje pomiędzy poszczególnymi osobnikami.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj perukarz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- polowanie zbiorowe
polowanie, w którym uczestniczy przynajmniej dwóch myśliwych, współpracujących ze sobą.
- pies podsokoli
pies legawy (najczęściej wyżeł) współpracujący w czasie polowania z ptakiem łowczym
- para, para, parka
samiec i samica tego samego gatunku.
- pędzenie
sposób zbiorowego polowania polegający na naganianiu zwierzyny przez nagankę w kierunku myśliwych, stojących na stanowiskach.
- pomiatać
o samicach czworonożnych drapieżników (psy, borsuki, wilki, lisy): wydawać na świat potomstwo.
- patry, patry, trzeszcze
oczy zająca.
- psy, psowate, psy, psowate (Canidae)
rodzina mięsożernych, do której należą występujące w Polsce trzy gatunki łowne: wilk, lis i jenot oraz wszystkie psy domowe, w tym psy myśliwskie, które prawdopodobnie były pierwszymi (...)
- przewód łowiecki
inaczej conductus.
- przetrzebić
zmniejszyć liczbę zwierzyny przez nadmierny odstrzał.
- poduszka, poduszka, baka
wypukłość na kolbie broni myśliwskiej, do której przykłada się policzek podczas celowania i strzału (zob. łoże).