Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: perukarz

perukarz

kozioł noszący poroże zdeformowane w kształcie narośli kostnej pokrytej scypulem. Powitanie peruki wiąże się z utratą lub uszkodzeniem jąder. Zjawisko to dużo rzadziej występuje wśród jeleni.

Perukarz to określenie dla kozła noszącego poroże zdeformowane w kształcie narośli kostnej, pokrytej scypulem. Jest to zjawisko, które występuje głównie u dzikich zwierząt, takich jak jelenie i sarny. Perukarze są bardzo rzadko spotykani wśród jeleni, ale czasami można je spotkać.

Poroże perukarza jest zdeformowane w kształcie narośli kostnej i pokryte scypulem. Scypuł jest twardy i gruby, a jego powierzchnia jest gładka i lśniąca. Poroże perukarza może być bardzo duże i ważyć nawet do kilku kilogramów.

Kozioł perukarza ma utratę lub uszkodzenie jąder, co wiąże się z powitaniem peruki. Jest to proces, w którym samiec traci swoje jądra, aby móc przyciągnąć samicę do seksu. Jest to proces naturalny i niezbędny do rozmnażania się dzikich zwierząt.

Zjawisko perukarstwa jest rzadkie wśród jeleni, ale może mieć znaczący wpływ na zdolność danego osobnika do rozmnażania się oraz na jego zachowanie społeczne w stadzie. Peruki mogą wpływać na hierarchię społeczną w populacji zwierząt leśnych oraz na interakcje pomiędzy poszczególnymi osobnikami.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj perukarz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

panewka

wklęsłe miejsce znajdujące się pod kurkiem strzelby skałkowej, gdzie podsypywało się proch (zob. skałkówka).

przeziernik

przyrząd celowniczy z otworem w środku, zastępujący szczerbinki.

posokowiec

pies myśliwski pracujący na farbie,

podpórka

laska lub rozwidlony drążek służący do podparcia broni kulowej przy strzale przez lunetę.

pyza

nos żubra i łosia.

pasza soczysta, pasza soczysta, karma soczysta

karma zawierająca duży procent wody (buraki, ziemniaki, kiszonka).

prośna

ciężarna locha

psy, psowate, psy, psowate (Canidae)

rodzina mięsożernych, do której należą występujące w Polsce trzy gatunki łowne: wilk, lis i jenot oraz wszystkie psy domowe, w tym psy myśliwskie, które prawdopodobnie były pierwszymi (...)

preparowanie

poroży i oręża dzików. Do preparowania przystępujemy niezwłocznie po strzeleniu sztuki. Najpierw czyścimy wstępnie czaszkę (usuwamy język, mózg itd.), następnie moczymy przez 24 godz. w (...)

plusk, plusk, kielnia

ogon bobra.