Definicja hasła: płaskonos
- płaskonos, płaskonos (Spatula clypeata L.)
bardzo nielicznie lęgowy ptak z rodziny blaszkodziobych należący do kaczek właściwych. Charakterystyczną cechą płaskonosa jest wąski u nasady dziób, rozszerzony przy końcu. Długość ciała ok. 50 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 80 cm. Upierzenie samca w szacie godowej czarnobrązowe z zielonym połyskiem na stronie grzbietowej, rdzawobrązowe na stronie brzusznej, głowa zielona. Pierś biała, lusterko czarne. Samica brązowoszara w ciemne plamy. Płaskonos żywi się planktonem. Przylatuje od marca do kwietnia, a odlatuje od sierpnia do listopada. Gniazdo zakłada w trzcinie i sitowiu. Samica składa 7-12 jaj, które wysiaduje przez 21-25 dni. Pisklęta są zagniazdownikami, zdolność lotu osiągają po 4 tygodniach. Ptak łowny.
Płaskonos (Anas clypeata) - gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae), charakteryzujący się długim, wąskim i płaskim dziobem. Samiec w szacie godowej ma czarnobrązowe upierzenie z zielonym połyskiem na grzbiecie i rdzawobrązową stronę brzuszną, a także zieloną głowę, białą pierś oraz czarne lusterko. Samica jest Brązowoszara z ciemnymi plamami. Płaskonos żywi się głównie planktonem. Występuje na terenach Europy, Azji i Afryki.
Ze względu na swoje biotopowe preferencje płaskonos gnieździ się w trzcinach, sitowiu czy też innych terenach podmokłych.
W Polsce płaskonos posiada status gatunku łownego, jednakże ze względu na jego fragmentaryczny zasięg występowania oraz regularne spadki liczebności w niektórych rejonach, wymaga monitoringów i ochrony czynnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj płaskonos w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- prowadzący polowanie
myśliwy wyznaczony przez zarząd koła łowieckiego do kierowania polowaniem zbiorowym.
- ptaki, ptaki (Aves)
gromada kręgowców, których przednia para kończyn przekształcona jest w skrzydła, a szczęka oraz żuchwa są wydłużone i wraz z pokrywą rogową tworzą dziób.
- prośna
ciężarna locha
- położyć
powalić celnym strzałem grubego zwierza.
- przewód łowiecki
inaczej conductus.
- pień
wyrostek kostny na czole samców zwierzyny płowej, na którym nasadzane jest poroże.
- piszczałka
wabik (zwykle kościany) na jarząbki.
- Purday
angielska firma produkująca wysokiej klasy dubeltówki.
- parch lisów
choroba grzybicza skóry lisów.
- patrochy
niejadalne wnętrzności zwierzyny.