Definicja hasła: płaskonos
- płaskonos, płaskonos (Spatula clypeata L.)
bardzo nielicznie lęgowy ptak z rodziny blaszkodziobych należący do kaczek właściwych. Charakterystyczną cechą płaskonosa jest wąski u nasady dziób, rozszerzony przy końcu. Długość ciała ok. 50 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 80 cm. Upierzenie samca w szacie godowej czarnobrązowe z zielonym połyskiem na stronie grzbietowej, rdzawobrązowe na stronie brzusznej, głowa zielona. Pierś biała, lusterko czarne. Samica brązowoszara w ciemne plamy. Płaskonos żywi się planktonem. Przylatuje od marca do kwietnia, a odlatuje od sierpnia do listopada. Gniazdo zakłada w trzcinie i sitowiu. Samica składa 7-12 jaj, które wysiaduje przez 21-25 dni. Pisklęta są zagniazdownikami, zdolność lotu osiągają po 4 tygodniach. Ptak łowny.
Płaskonos (Anas clypeata) - gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae), charakteryzujący się długim, wąskim i płaskim dziobem. Samiec w szacie godowej ma czarnobrązowe upierzenie z zielonym połyskiem na grzbiecie i rdzawobrązową stronę brzuszną, a także zieloną głowę, białą pierś oraz czarne lusterko. Samica jest Brązowoszara z ciemnymi plamami. Płaskonos żywi się głównie planktonem. Występuje na terenach Europy, Azji i Afryki.
Ze względu na swoje biotopowe preferencje płaskonos gnieździ się w trzcinach, sitowiu czy też innych terenach podmokłych.
W Polsce płaskonos posiada status gatunku łownego, jednakże ze względu na jego fragmentaryczny zasięg występowania oraz regularne spadki liczebności w niektórych rejonach, wymaga monitoringów i ochrony czynnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj płaskonos w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- przeziernik
przyrząd celowniczy z otworem w środku, zastępujący szczerbinki.
- poletko łowieckie
powierzchnia uprawy roślin, służących zwierzynie jako żer lub karma. Dzielimy je na: żerowe, ogryzowe oraz produkcyjne. Na poletku łowieckim uprawia się rośliny okopowe, motylkowe, owies a (...)
- pan bobrowy, pan bobrowy (dominus castorum)
najwyższy urzędnik pilnujący książęcego monopolu polowania na bobry. Podlegały mu zastępy bobrowników z całego kraju.
- pastorał
podpórka służąca do oparcia broni przy strzale
- pyf
rozkaz dla psa myśliwskiego wystawiającego, aby ruszył zwierzyny.
- pętla
splątane tropy zająca na śniegu.
- poduszka, poduszka, baka
wypukłość na kolbie broni myśliwskiej, do której przykłada się policzek podczas celowania i strzału (zob. łoże).
- pędzenie
sposób zbiorowego polowania polegający na naganianiu zwierzyny przez nagankę w kierunku myśliwych, stojących na stanowiskach.
- piszczeć
o samicy sarny (kozie): wydawać głos (pisk).