Definicja hasła: płaskonos
- płaskonos, płaskonos (Spatula clypeata L.)
bardzo nielicznie lęgowy ptak z rodziny blaszkodziobych należący do kaczek właściwych. Charakterystyczną cechą płaskonosa jest wąski u nasady dziób, rozszerzony przy końcu. Długość ciała ok. 50 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 80 cm. Upierzenie samca w szacie godowej czarnobrązowe z zielonym połyskiem na stronie grzbietowej, rdzawobrązowe na stronie brzusznej, głowa zielona. Pierś biała, lusterko czarne. Samica brązowoszara w ciemne plamy. Płaskonos żywi się planktonem. Przylatuje od marca do kwietnia, a odlatuje od sierpnia do listopada. Gniazdo zakłada w trzcinie i sitowiu. Samica składa 7-12 jaj, które wysiaduje przez 21-25 dni. Pisklęta są zagniazdownikami, zdolność lotu osiągają po 4 tygodniach. Ptak łowny.
Płaskonos (Anas clypeata) - gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae), charakteryzujący się długim, wąskim i płaskim dziobem. Samiec w szacie godowej ma czarnobrązowe upierzenie z zielonym połyskiem na grzbiecie i rdzawobrązową stronę brzuszną, a także zieloną głowę, białą pierś oraz czarne lusterko. Samica jest Brązowoszara z ciemnymi plamami. Płaskonos żywi się głównie planktonem. Występuje na terenach Europy, Azji i Afryki.
Ze względu na swoje biotopowe preferencje płaskonos gnieździ się w trzcinach, sitowiu czy też innych terenach podmokłych.
W Polsce płaskonos posiada status gatunku łownego, jednakże ze względu na jego fragmentaryczny zasięg występowania oraz regularne spadki liczebności w niektórych rejonach, wymaga monitoringów i ochrony czynnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj płaskonos w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- parkoty
okres godowy u zajęcy (pierwsze parkoty przypadają na styczeń i luty).
- pogłowie
ogół zwierzyny danego gatunku, bytującego na określonym terenie.
- plusk, plusk, kielnia
ogon bobra.
- pomykać
o lisie, zającu i króliku: biec.
- podchód
sposób polowania, polegający na podchodzeniu przez myśliwego do zwierzyny na odległość strzału.
- piszczeć
o samicy sarny (kozie): wydawać głos (pisk).
- postrzałek
zwierz raniony strzałem (ale nie śmiertelnie).
- polano, polano, wiecha
ogon wilka.
- pokot, pokot, rozkład
ogół zwierzyny ubitej na polowaniu ułożony wg ustalonej kolejności (hierarchii łowieckiej). Rozłożonego pokotu nie wolno przejść w poprzek. Pokot wraz z sygnałami i ogniskiem powinien (...)
- postrzał
miejsce trafienia zwierzyny.