Definicja hasła: płaskonos
- płaskonos, płaskonos (Spatula clypeata L.)
bardzo nielicznie lęgowy ptak z rodziny blaszkodziobych należący do kaczek właściwych. Charakterystyczną cechą płaskonosa jest wąski u nasady dziób, rozszerzony przy końcu. Długość ciała ok. 50 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 80 cm. Upierzenie samca w szacie godowej czarnobrązowe z zielonym połyskiem na stronie grzbietowej, rdzawobrązowe na stronie brzusznej, głowa zielona. Pierś biała, lusterko czarne. Samica brązowoszara w ciemne plamy. Płaskonos żywi się planktonem. Przylatuje od marca do kwietnia, a odlatuje od sierpnia do listopada. Gniazdo zakłada w trzcinie i sitowiu. Samica składa 7-12 jaj, które wysiaduje przez 21-25 dni. Pisklęta są zagniazdownikami, zdolność lotu osiągają po 4 tygodniach. Ptak łowny.
Płaskonos (Anas clypeata) - gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae), charakteryzujący się długim, wąskim i płaskim dziobem. Samiec w szacie godowej ma czarnobrązowe upierzenie z zielonym połyskiem na grzbiecie i rdzawobrązową stronę brzuszną, a także zieloną głowę, białą pierś oraz czarne lusterko. Samica jest Brązowoszara z ciemnymi plamami. Płaskonos żywi się głównie planktonem. Występuje na terenach Europy, Azji i Afryki.
Ze względu na swoje biotopowe preferencje płaskonos gnieździ się w trzcinach, sitowiu czy też innych terenach podmokłych.
W Polsce płaskonos posiada status gatunku łownego, jednakże ze względu na jego fragmentaryczny zasięg występowania oraz regularne spadki liczebności w niektórych rejonach, wymaga monitoringów i ochrony czynnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj płaskonos w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- podkowa
ciemnobrązowy łuk upierzenia na piersi kuropatwy.
- poroże
parzyste wyrostki kostne nasadzane na możdżeniach samców (wyjątek: u renifera także samic) jeleniowatych. Poroże jest corocznie zrzucane i ponownie nasadzane. Poroże jelenia, łosia i (...)
- patrochy
niejadalne wnętrzności zwierzyny.
- podstrzelić
na polowaniu zbiorowym strzelać do zwierzyny wychodzącej na sąsiada.
- prosić się
o losze: wydawać na świat młode.
- przestęp
trop jelenia charakteryzujący się tym, że odcisk tylnego badyla przekracza odcisk badyla przedniego.
- proca
jedna z najstarszych miotających broni myśliwskich. Złożony we dwoje rzemień z rozszerzoną częścią środkową (w kształcie miseczki), z której, w wyniku szybkiego obracania i puszczania (...)
- polowanie zbiorowe
polowanie, w którym uczestniczy przynajmniej dwóch myśliwych, współpracujących ze sobą.
- podpórka
laska lub rozwidlony drążek służący do podparcia broni kulowej przy strzale przez lunetę.
- poszuk
umiejętność szybkiego oraz skutecznego poszukiwania i odnajdywania zwierzyny przez psa