Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: posokowiec hanowerski

posokowiec hanowerski

pies myśliwski średniej wielkości, maści brązowej z czarną maską na pysku. Głowę ma dużą z obwisłymi uszami i faflami, ogon długi i gruby. Pies jednostronny doskonale pracujący na farbie, potrafi odnaleźć postrzałka nawet na zimnym tropie (na drugi dzień).

Posokowiec hanowerski to rasa psa myśliwskiego średniej wielkości, której głównym zadaniem jest poszukiwanie zwierząt łownych. Pochodzi z Niemiec, a jego cechy charakterystyczne to maść brązowa z czarną maską na pysku, duża głowa z obwisłymi uszami i faflami oraz długi i gruby ogon. Posokowiec hanowerski jest psem jednostronnym, co oznacza, że potrafi doskonale pracować na farbie – czyli śladzie zapachu pozostawionym przez zdobycz.

Jedną z najważniejszych cech tej rasy jest ich wyjątkowa zdolność do odnalezienia postrzałka nawet na zimnym tropie, czasami nawet na drugi dzień od oddania strzału. To oznacza, że posokowiec hanowerski posiada wyjątkowo wyostrzone zmysły zapachowe i doskonałą pamięć zapachową, co sprawia, że jest niezastąpiony podczas polowań.

Ponadto posokowiec hanowerski to inteligentny pies o stabilnym charakterze, który doskonale nadaje się do pracy w warunkach łowieckich. Jest również oddany swojemu właścicielowi i stanowi doskonałego towarzysza zarówno podczas polowania, jak i w życiu codziennym.

Ze względu na swoje umiejętności myśliwskie oraz przyjazne usposobienie posokowiec hanowerski cieszy się popularnością wśród myśliwych, którzy doceniają jego niezawodność podczas polowań oraz wszechstronność jako przystojnego i przyjacielskiego pupila.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj posokowiec hanowerski w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

ptak łowczy, ptak łowczy, ptak myśliwski

ptak drapieżny używany do polowań. W Polsce używano sokołów i jastrzębi. Współcześni sokolnicy polują na ogół z jastrzębiami.

podkładacz

myśliwy lub pomocnik, który wchodzi z psami do miotu i naprowadza je na świeży trop zwierzyny.

płaszcz

zob. pancerz.

pobudka

sygnał myśliwski grany na trąbce albo rogu, budzący myśliwych lub też oznajmiający rozpoczęcie polowama.

pędzelek

kępka długich włosów na końcu ucha rysia.

pasy zaporowe

łowieckie poletka żerowe i zgryzowe lokalizowane w lesie na drodze do pól lub upraw leśnych, mające na celu zatrzymanie zwierzyny i uniknięcie wyrządzanych przez nią szkód.

pióra

inaczej chyb.

paszcza

otwór gębowy niedźwiedzia, wilka, rysia i psa.

psiarczyk

dawniej chłopiec przy psach, pomocnik kotłowego.

patrochy

niejadalne wnętrzności zwierzyny.