Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: podpórka

podpórka

laska lub rozwidlony drążek służący do podparcia broni kulowej przy strzale przez lunetę.

Podpórka to narzędzie służące do podparcia broni kulowej przy strzale przez lunetę. Może przyjmować postać laski lub rozwidlonego drążka wykonanego z drewna, metalu lub tworzywa sztucznego. Jej głównym celem jest utrzymanie broni w stabilnej pozycji podczas strzelania, co przekłada się na lepszą celność i mniejsze ryzyko odrzutu. Podpórki występują w różnych rozmiarach i kształtach, aby można je było dopasować do różnych rodzajów broni, a większość z nich posiada regulowane nogi umożliwiające dostosowanie ich do wysokości i szerokości broni.

Dodatkowo, niektóre modele mogą być wyposażone w ruchome głowice, co pozwala na precyzyjne ustawienie broni w odpowiednim kierunku. Niezaprzeczalną zaletą podpórek jest poprawa precyzji strzału oraz zminimalizowanie ryzyka odrzutu broni kulowej. Przeznaczone są zarówno dla początkujących jak i doświadczonych myśliwych, stanowiąc nieodłączny element wyposażenia myśliwego umożliwiający precyzyjne strzelanie z broni kulowej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj podpórka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

pasza soczysta, pasza soczysta, karma soczysta

karma zawierająca duży procent wody (buraki, ziemniaki, kiszonka).

parkać się

o ptakach: łączyć się w pary.

poskromić

w sokolnictwie: zmusić ptaka łowczego do poddania się woli myśliwego.

piastun

młody niedźwiedź będący pod opieką matki.

przełaj

- jeden z największych ciężarów łowieckich w dawnej Polsce, polegający na obowiązku pilnowania zwierzyny łatwo zmieniającej swoją ostoję.

przebicie

jeden z istotnych czynników skuteczności strzału śrutowego. Mierzymy go strzelając z odległości 35 m do pudełka kartonowego, w którym rozmieszczono tekturki o wymiarach 30 x 30 cm i (...)

pasynek

odnoga na łopacie łosia.

piszczeć

o samicy sarny (kozie): wydawać głos (pisk).

przybitka

1) wojłokowa, rodzaj korka oddzielającego w naboju śrutowym proch od śrutu;
2) tekturowa, zamykająca nabój śrutowy (zob. (...)

przelatek

dzik urodzony w ubiegłym roku.