Definicja hasła: płochacz
- płochacz
pies myśliwski przeznaczony do wypłaszania zwierzyny z zarośli lub szuwarów (np. spaniel).
Płochacz to pies myśliwski, wyselekcjonowany ze względu na zdolność do wypłaszania zwierzyny z gęstych zarośli lub szuwarów. Charakteryzują go szczególna odwaga i energia, które pozwalają mu na skuteczne wypłaszanie zwierząt leśnych. Płochacze wykazują również wysoką inteligencję oraz łatwość w nauce nowych poleceń i sztuczek. Zazwyczaj są one chętnie wybierane spośród innych psów myśliwskich dzięki silnemu instynktowi polowania, szybkiej reakcji na polecenia oraz zdolności wykrywania obecności zwierzyny za pomocą świetnego węchu.
Płochacze nie stronią od podejmowania ryzyka w trudno dostępnych terenach i często udają się do ciemnych, gęstych zarośli oraz szuwarów, aby wypłoszyć ukryte tam zwierzęta. Ich determinacja sprawia, że są idealnymi kompanami dla myśliwych podczas polowań w wymagających warunkach terenowych. Dodatkowo, płochacze mogą być także doskonałymi psami rodzinymi ze względu na przywiązanie do właściciela oraz chęć bycia blisko niego. Jednakże ze względu na silny instynkt polowania, wymagają odpowiedniej tresury i kontroli – lepiej trzymać je na smyczy podczas spacerów, aby uniknąć niepożądanych sytuacji.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj płochacz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- proch
materiał wybuchowy miotający stosowany w amunicji jako źródło energii do wyrzucenia pocisku. Proch bezdymny (używany współcześnie) wyrabia się z nitrocelulozy lub (rzadziej) z (...)
- pasy zaporowe
łowieckie poletka żerowe i zgryzowe lokalizowane w lesie na drodze do pól lub upraw leśnych, mające na celu zatrzymanie zwierzyny i uniknięcie wyrządzanych przez nią szkód.
- polowanie
tropienie, ściganie, strzelanie i łowienie zwierzyny sposobami zgodnymi z prawem. Poloewanie stanowiło zajęcie ludzi od czasów pierwotnych aż do dziś. Na przestrzeni wieków ulegało i ulega (...)
- pustorogie, pustorogie (Bovidae)
rodzina przeżuwaczy, u których rogi są puste w środku, nierozgałęzione i występują przeważnie u przedstawicieli obu płci. Nie zrzucają rogów. Ze zwierząt łownych do pustorogów (...)
- ptaszniczka
długa myśliwska broń palna małego kalibru, używana do polowania na ptaki od XVI w., wyposażona zazwyczaj w zewnętrzny zamek kołowy i ściętą, bogato inkrustowaną kolbę.
- przechera
o sprytnym lisie.
- ptaszarnia
pomieszczenie dla ptaków łowczych.
- podstrzelić
na polowaniu zbiorowym strzelać do zwierzyny wychodzącej na sąsiada.
- poskromić
w sokolnictwie: zmusić ptaka łowczego do poddania się woli myśliwego.
- pocisk
w broni myśliwskiej część naboju (rażąca); może być kula lub śrut (zob. amunicja myśliwska).