Definicja hasła: płochacz
- płochacz
pies myśliwski przeznaczony do wypłaszania zwierzyny z zarośli lub szuwarów (np. spaniel).
Płochacz to pies myśliwski, wyselekcjonowany ze względu na zdolność do wypłaszania zwierzyny z gęstych zarośli lub szuwarów. Charakteryzują go szczególna odwaga i energia, które pozwalają mu na skuteczne wypłaszanie zwierząt leśnych. Płochacze wykazują również wysoką inteligencję oraz łatwość w nauce nowych poleceń i sztuczek. Zazwyczaj są one chętnie wybierane spośród innych psów myśliwskich dzięki silnemu instynktowi polowania, szybkiej reakcji na polecenia oraz zdolności wykrywania obecności zwierzyny za pomocą świetnego węchu.
Płochacze nie stronią od podejmowania ryzyka w trudno dostępnych terenach i często udają się do ciemnych, gęstych zarośli oraz szuwarów, aby wypłoszyć ukryte tam zwierzęta. Ich determinacja sprawia, że są idealnymi kompanami dla myśliwych podczas polowań w wymagających warunkach terenowych. Dodatkowo, płochacze mogą być także doskonałymi psami rodzinymi ze względu na przywiązanie do właściciela oraz chęć bycia blisko niego. Jednakże ze względu na silny instynkt polowania, wymagają odpowiedniej tresury i kontroli – lepiej trzymać je na smyczy podczas spacerów, aby uniknąć niepożądanych sytuacji.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj płochacz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- prowadzący polowanie
myśliwy wyznaczony przez zarząd koła łowieckiego do kierowania polowaniem zbiorowym.
- piastun
młody niedźwiedź będący pod opieką matki.
- prawo łowieckie
całokształt norm prawnych regulujących stosunki w zakresie organizacji i wykonywania łowiectwa. Podstawowym aktem prawnym jest Ustawa z dnia 17.VI.1959 r. o hodowli, ochronie zwierząt łownych (...)
- pianie
wydawanie ostrego głosu przez koguty bażanta.
- pokot, pokot, rozkład
ogół zwierzyny ubitej na polowaniu ułożony wg ustalonej kolejności (hierarchii łowieckiej). Rozłożonego pokotu nie wolno przejść w poprzek. Pokot wraz z sygnałami i ogniskiem powinien (...)
- poprawka
drugi strzał do tego samego celu (po pierwszym nieskutecznym).
- pogłowie
ogół zwierzyny danego gatunku, bytującego na określonym terenie.
- pancerz
1) upierzenie piersi głuszca;
2) płaszcz, zewnętrzna powłoka pocisku kulowego.
- pan bobrowy, pan bobrowy (dominus castorum)
najwyższy urzędnik pilnujący książęcego monopolu polowania na bobry. Podlegały mu zastępy bobrowników z całego kraju.
- pocisk
w broni myśliwskiej część naboju (rażąca); może być kula lub śrut (zob. amunicja myśliwska).