Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: prosić się

prosić się

o losze: wydawać na świat młode.

Prosić się o losze to termin odnoszący się do wydawania na świat młodych zwierząt. Jest to proces, w którym samica zwierzęcia rodzi swoje potomstwo. Może to zachodzić zarówno w sposób naturalny, jak i sztuczny, w zależności od gatunku i okoliczności. Naturalne proszenie się o losze polega na tym, że samica rodzi swoje młode bez pomocy człowieka, wykorzystując naturalne instynkty do porodu. U niektórych gatunków samce również mogą wspierać samicę w tym procesie.

Sztuczne proszenie się o losze to natomiast proces, w którym człowiek interweniuje podczas porodu zwierzęcia. Może to obejmować stymulację porodu lub udzielenie pomocy medycznej samicom podczas porodów. Czasami stosuje się sztuczne proszenie się o losze w celu poprawy jakości młodych lub zwiększenia ich szans na przeżycie.

Proces proszenia się o losze jest istotnym elementem cyklu życia dla wielu gatunków zwierząt. Jego celem jest umożliwienie młodym zwierzętom przystosowania się do środowiska i przeżycia. Podczas tego procesu zarówno opieka matki, jak i ewentualna interwencja człowieka mają kluczowe znaczenie dla sukcesu reprodukcyjnego danego gatunku.

Warto zaznaczyć, że naturalne proszenie się o losze pozwala zwierzętom wykształcić umiejętności potrzebne do przetrwania w ich środowisku naturalnym, co ma istotne znaczenie dla równowagi ekosystemów oraz zachowania różnorodności biologicznej. Szczególną rolę odgrywa tutaj zachowanie dzikich populacji oraz poszanowanie ich życiowego cyklu przez człowieka.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj prosić się w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

pan bobrowy, pan bobrowy (dominus castorum)

najwyższy urzędnik pilnujący książęcego monopolu polowania na bobry. Podlegały mu zastępy bobrowników z całego kraju.

podeszwa

spód stopy niedźwiedzia.

par force

rodzaj polowania konno z psami gończymi na jelenie, dziki, zające, lisy, rozpowszechniony głównie w Anglii.

pyf

rozkaz dla psa myśliwskiego wystawiającego, aby ruszył zwierzyny.

posadzić

o ptaku łowczym: strącić zdobycz na ziemię.

podpórka

laska lub rozwidlony drążek służący do podparcia broni kulowej przy strzale przez lunetę.

piórko malarskie

zob. ostrolotka.

parkot

woń jelenia byka podczas rykowiska.

poduszka, poduszka, baka

wypukłość na kolbie broni myśliwskiej, do której przykłada się policzek podczas celowania i strzału (zob. łoże).

podgorzałka, podgorzałka (Nyroca nyroca Sulld)

ptak z rzędu blaszkodziobych należący do grążyc. Długość ciała do 42 cm, rozpiętość skrzydeł do 65 cm, ciężar 0,5-0,7 kg. Kaczor w upierzeniu godowym ma głowę, szyję i pierś (...)