Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: przelatek

przelatek

dzik urodzony w ubiegłym roku.

Przelatek to dzik, który urodził się w poprzednim roku. Jest to określenie stosowane w łowiectwie, aby opisać młodego dzika, który niedawno dotarł na tereny łowieckie. Przelatki są zazwyczaj bardziej aktywne i energiczne niż starsze osobniki, ponieważ nie mają dużej wprawy w unikaniu ludzi i innych zagrożeń. Dodatkowo, ze względu na brak doświadczenia, są one bardziej podatne na przyciąganie przez zapachy i dźwięki.

Ze względu na swoją nieostrożność i brak doświadczenia w kontakcie z ludźmi, przelatki są często łatwiejsze do polowania niż starsze dziki. Niemniej jednak polowanie na przelatki może być trudniejsze z powodu ich ruchliwości i trudności w zauważeniu. Dlatego myśliwi muszą wykazywać dużą cierpliwość i skupienie podczas polowania na tego rodzaju dziki.

Polowanie na przelatki stanowi istotny element praktyk łowieckich, umożliwiając zdobycie wysokiej jakości mięsa oraz kontrolę populacji dzików w danym obszarze. Redukcja populacji dzików może być korzystna dla lokalnych gospodarstw rolnych i innych mieszkańców regionu, dlatego polowanie na przelatki odgrywa istotną rolę w zarządzaniu populacją dzików.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj przelatek w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

poletko łowieckie

powierzchnia uprawy roślin, służących zwierzynie jako żer lub karma. Dzielimy je na: żerowe, ogryzowe oraz produkcyjne. Na poletku łowieckim uprawia się rośliny okopowe, motylkowe, owies a (...)

pień

wyrostek kostny na czole samców zwierzyny płowej, na którym nasadzane jest poroże.

przelatek

dzik urodzony w ubiegłym roku.

przestęp

trop jelenia charakteryzujący się tym, że odcisk tylnego badyla przekracza odcisk badyla przedniego.

pędzel, pędzel, wiecheć

kiść włosów na zewnętrznej części organu płciowego rogacza, byka, tryka i dzika.

pielesz

gniazdo ptaka drapieżnego.

parch lisów

choroba grzybicza skóry lisów.

pomykać

o lisie, zającu i króliku: biec.

pan bobrowy, pan bobrowy (dominus castorum)

najwyższy urzędnik pilnujący książęcego monopolu polowania na bobry. Podlegały mu zastępy bobrowników z całego kraju.

pancerz

1) upierzenie piersi głuszca;
2) płaszcz, zewnętrzna powłoka pocisku kulowego.