Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: preparowanie

preparowanie

poroży i oręża dzików. Do preparowania przystępujemy niezwłocznie po strzeleniu sztuki. Najpierw czyścimy wstępnie czaszkę (usuwamy język, mózg itd.), następnie moczymy przez 24 godz. w zimnej wodzie. Później gotujemy w wodzie przez 20-60 min. (sarny 20-30 min., daniele 30-40 min., jelenie i dziki 40-60 min.). Czyścimy dokładnie czaszkę (lub wyjmujemy oręż z dzika) i bielimy polewając ją wodą i wystawiając na działanie słońca. Oręż dzika konserwujemy smarując go wazeliną.

Preparowanie, w kontekście łowieckim, odnosi się do procesu obróbki poroży i oręża dzików w celu zachowania ich jako trwałych trofeów łowieckich. Proces rozpoczyna się od usuwania skóry z poroża, a następnie moczenia go w zimnej wodzie przez okres 24 godzin. Kolejnym etapem jest gotowanie poroża w wodzie przez określony czas, zależny od gatunku zwierzęcia: sarny (20-30 min.), daniele (30-40 min.), jelenie i dziki (40-60 min.). Po ugotowaniu, poroże jest dokładnie czyścione i suszone. Istnieje także możliwość bielenia poprzez polewanie go wodą i wystawianie na działanie słońca. Kolejnym istotnym krokiem jest konserwacja, którą można przeprowadzić za pomocą specjalnych środków takich jak lakiery, oleje i smary. Lakierowanie chroni powierzchnię preparatu tworząc warstwę ochronną, oleje zmiękczają skórę i chronią przed wilgocią, natomiast smary służą do konserwacji oręża dzików.

Proces preparowania stanowi istotny element łowieckiego rytuału, umożliwiając zachowanie zapamiętanych łowieckich sukcesów na długie lata. Pozwala to myśliwym podziwiać i cieszyć się pięknem trofeów oraz zachować pamiątki po udanych polowaniach w niezmienionym stanie na przestrzeni czasu.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj preparowanie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

płaskodeńka

popularna łódka o płaskim dnie używana do polowań na ptactwo.

pocisk

w broni myśliwskiej część naboju (rażąca); może być kula lub śrut (zob. amunicja myśliwska).

pień

wyrostek kostny na czole samców zwierzyny płowej, na którym nasadzane jest poroże.

psy, psowate, psy, psowate (Canidae)

rodzina mięsożernych, do której należą występujące w Polsce trzy gatunki łowne: wilk, lis i jenot oraz wszystkie psy domowe, w tym psy myśliwskie, które prawdopodobnie były pierwszymi (...)

poidło

naturalny lub sztuczny zbiornik z wodą, z którego korzysta zwierzyna.

posokowiec bawarski

pies myśliwski, wyglądem przypominający większych rozmiarów jamnika. Maść czerwonobrązowa lub czerwonożółta. Pracuje wyłącznie na farbie za postrzałkiem. Przydatny szczególnie w (...)

pudlarz

myśliwy, który podczas polowania grupowego oddał najwięcej chybionych strzałów

piszczałka

wabik (zwykle kościany) na jarząbki.

poletko łowieckie

powierzchnia uprawy roślin, służących zwierzynie jako żer lub karma. Dzielimy je na: żerowe, ogryzowe oraz produkcyjne. Na poletku łowieckim uprawia się rośliny okopowe, motylkowe, owies a (...)

patrochy

niejadalne wnętrzności zwierzyny.