Definicja hasła: pomruk
- pomruk
głos wydawany przez niedźwiedzia, jelenia byka i borsuka.
Pomruk to dźwięk wydawany przez niektóre gatunki zwierząt, takie jak niedźwiedzie, jelenie byki i borsuki. Jest to charakterystyczny dźwięk przypominający ryk, zazwyczaj donośny i głęboki, który może być słyszany na duże odległości w lesie. Zwierzęta wydające pomruk robią to z różnych powodów, jednak najczęściej służy on oznaczeniu terytorium lub ostrzeganiu innych zwierząt o swojej obecności.
Pomruk jest formą komunikacji między przedstawicielami tych gatunków. Niedźwiedzie czy jelenie byki mogą emitować go do siebie nawzajem jako sposób na przywitanie się, wykazywanie obecności lub ostrzeganie innych osobników. Dodatkowo, może być także używany do komunikacji wewnątrzgatunkowej - np. przez jelenie byki dla porozumiewania się między sobą.
W środowisku łowieckim pomruk pełni istotną rolę dla myśliwych, którzy często wykorzystują jego imitację aby przyciągnąć zwierzynę podczas polowania. Dzięki temu technikowi możliwe jest sprawdzenie reakcji zwierząt na sygnał oraz obserwacja ich zachowania w naturalnym środowisku.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pomruk w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- po ryk
jednorazowy głośny ryk byka jelenia.
- parkoty
okres godowy u zajęcy (pierwsze parkoty przypadają na styczeń i luty).
- przesmyk
ulubione miejsce zwierzyny, przez które przechodzi zmieniając ostoję.
- pasza objętościowa, pasza objętościowa, karma objętościowa
karma odznaczająca się małą ilością składników pokarmowych w jednostce wagowej (np. siano, słoma).
- praca psa
sposób wykonywania zadań przez psa myśliwskiego (oceniany na konkursach).
- ptactwo łowne
gatunki ptaków na które mo.na polować (patrz: zwierzyna) 429.Ptak łowczy ? uło.ony i wykorzystywany do polowania na zwierzynę
- pyf
rozkaz dla psa myśliwskiego wystawiającego, aby ruszył zwierzyny.
- prawo łowieckie
całokształt norm prawnych regulujących stosunki w zakresie organizacji i wykonywania łowiectwa. Podstawowym aktem prawnym jest Ustawa z dnia 17.VI.1959 r. o hodowli, ochronie zwierząt łownych (...)
- pan bobrowy, pan bobrowy (dominus castorum)
najwyższy urzędnik pilnujący książęcego monopolu polowania na bobry. Podlegały mu zastępy bobrowników z całego kraju.
- prosić się
o losze: wydawać na świat młode.