Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: polowanie

polowanie

tropienie, ściganie, strzelanie i łowienie zwierzyny sposobami zgodnymi z prawem. Poloewanie stanowiło zajęcie ludzi od czasów pierwotnych aż do dziś. Na przestrzeni wieków ulegało i ulega ciągle ewolucji. Pierwotni myśliwi polowali za pomocą maczug, później oszczepów i luków, na ogół gromadnie. Starali się osaczyć lub zapędzić zwierzę w pułapkę. Z walki, zwłaszcza z grubą zwierzyną, pierwotny myśliwy nie zawsze wychodził zwycięsko. W średniowieczu polowanie zostaje określone już przepisami. Rozróżniamy wówczas polowania na zwierzynę drobną (venatio parva) i na zwierzynę grubą (venatio magna). Pierwsze polegało na zastawieniu sideł i pułapek na pearhpo i drobne ssaki i do XV w. było dozwolone nawet dla poddanych. Następnie jednak po połączeniu prawa polowania z własnością ziemi stało się przywilejem szlachty. Drugie natomiast, będące początkowo wyłączną domeną księcia, od XIII w. stało się również udziałem wielmożów. Na zwierzynę grubą polowano zbiorowo organizując obławy i zabijając ją początkowo oszczepami, następnie strzelając z kusz, a od XIV w. również i broni palnej. W wieki krajach pojawiły się wówczas (w Anglii popularne do dziś) polowania konne (par force) na jelenie, lisy i zające. W średniowieczu rozwinęła się również sztuka układania ptaków drapieżnych i p. z nimi (sokolnictwo), później zanikające, dziś reaktywowane w wielu krajach. Pod koniec XIX w. i na początku XX zaczęło kształtować się współczesne polowanie, które z niewielkimi zmianami uprawiane jest do dziś. Współczesne sposoby to: zasiadka, podjazd, na deptaka, z psami myśliwskimi (legawcami, płochaczami, gończymi, norowcami) na wab, na tokach, na brodzonego, polowanie z naganką oraz z fladrami na wilki. Dzisiejsze polowania można podzielić na indywidualne i zbiorowe; wykonywać je mogą wyłącznie członkowie PZŁ.

Polowanie - tropienie, ściganie, strzelanie i łowienie zwierzyny przy użyciu metod zgodnych z prawem. Jest to działanie prowadzone od czasów pierwotnych aż po dzień dzisiejszy, ewoluujące na przestrzeni wieków. Pierwotnie myśliwi polowali za pomocą maczug, oszczepów i luków, gromadnie starając się osaczyć lub zapędzić zwierzę w pułapkę. W średniowieczu polowanie zostało uregulowane przepisami prawnymi, rozróżniając polowania na zwierzynę drobną (venatio parva) i na zwierzynę grubą (venatio magna). Pierwsze polegało na zastawianiu sideł i pułapek na ptactwo i drobne ssaki, aż do XV w. było dozwolone nawet dla poddanych. Następnie polowanie stało się przywilejem szlachty połączonym z własnością ziemi, natomiast polowania na zwierzynę grubą były początkowo domeną księcia, a od XIII w. także wielmożów. Na tę zwierzynę polowano zbiorowo organizując obławy i używając początkowo oszczepów, później kusz, a od XIV w. również broni palnej. W wiekach pojawiły się także polowania konne (par force) popularne do dzisiaj w Anglii, polegające na polowaniu na jelenie, lisy i zające. W średniowieczu rozwijała się również sztuka układania ptaków drapieżnych i polowania z nimi (sokolnictwo), później zanikająca, a obecnie reaktywowana w wielu krajach. Na przełomie XIX i XX wieku zaczęło kształtować się współczesne polowanie, które z niewielkimi zmianami uprawiane jest do dzisiaj. Współczesne sposoby łowieckie obejmują: zasiadkę, podjazd, polowanie na deptaka, z użyciem psów myśliwskich (legawcami, płochaczami, gończymi, norowcami), na wab,waba rejecyjnego oraz usankcjonowane przepisami strzelanie do wyznaczonych gatunków (polowanie z naganką) i fladrami na wilki. Dzisiejsze polowania można podzielić na indywidualne i zbiorowe; mogą być one wykonywane wyłącznie przez członków Polskiego Związku Łowieckiego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj polowanie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

przybory myśliwskie

przedmioty (z wyjątkiem broni) ułatwiające polowanie: futerały, torby, stolid, laski, podpórki, noże, troki, wabiki, trąbki, rogi, przybory do czyszczenia broni i elaboracji naboi (...)

ptaki, ptaki (Aves)

gromada kręgowców, których przednia para kończyn przekształcona jest w skrzydła, a szczęka oraz żuchwa są wydłużone i wraz z pokrywą rogową tworzą dziób.

pojedynek

zwierz (samiec), który wiedzie samotny tryb życia.

poskromić

w sokolnictwie: zmusić ptaka łowczego do poddania się woli myśliwego.

podkowa

ciemnobrązowy łuk upierzenia na piersi kuropatwy.

przestęp

trop jelenia charakteryzujący się tym, że odcisk tylnego badyla przekracza odcisk badyla przedniego.

patroszenie

usuwanie wnętrzności z jamy brzusznej strzelonej zwierzyny. Należy wykonać je niezwłocznie ze względu na proces psucia się tuszy, który zaczyna się od jamy brzusznej, zwłaszcza gdy pocisk (...)

podjazd

rodzaj polowania polegający na podjeżdżaniu (na sankach lub furmanką) przez myśliwego do zwierzyny na odległość strzału. Myśliwy wyskakuje z pojazdu i kryje się za drzewem lub krzakiem, (...)

posokowiec

pies myśliwski pracujący na farbie,

posokowiec hanowerski

pies myśliwski średniej wielkości, maści brązowej z czarną maską na pysku. Głowę ma dużą z obwisłymi uszami i faflami, ogon długi i gruby. Pies jednostronny doskonale pracujący na (...)