Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: pomiatać

pomiatać

o samicach czworonożnych drapieżników (psy, borsuki, wilki, lisy): wydawać na świat potomstwo.

Pomiatać to termin związany ze zwierzętami drapieżnymi, który określa proces rodzenia i opieki nad potomstwem przez samicę. W kontekście łowieckim termin ten odnosi się głównie do samic zwierząt takich jak psy, borsuki, wilki czy lisy. Proces pomiatacia obejmuje zarówno sam moment rodzenia potomstwa, jak i dalszą opiekę matki nad młodymi.

Gdy przedstawicielka tych gatunków przychodzi na świat wylęgi, nazywa się to właśnie pomiataciem. Tutaj ważne jest zaznaczyć, że proces ten może być różny w zależności od gatunku. Na przykład u wilków pomiatać może dotyczyć dostosowania nory lub wygrzewania dla młodych, podczas gdy u lisa matka może przestawić miot z jednego legowiska do drugiego w celu zapewnienia bezpieczeństwa dla potomstwa.

Pomiatać stanowi istotny element cyklu życiowego tych zwierząt, a także wpływa na ich populację i dynamikę środowiska. Z tego powodu jest to istotne zagadnienie nie tylko w aspekcie łowieckim, ale również z punktu widzenia ochrony przyrody i prowadzonych prac naukowych. Termin ten ma więc fundamentalne znaczenie dla zrozumienia zachowań rozrodczych oraz opiekuńczych samic drapieżnych czworonogów.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pomiatać w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

przyrzut

szybkie przyłożenie broni do ramienia.

prośna

ciężarna locha

puszcza

wielki kompleks leśny pokryty pierwotnymi lasami.

populacja

grupa osobników jednego gatunku występujących w określonej biocenozie i w określonych warunkach środowiskowych.

piszczałka

wabik (zwykle kościany) na jarząbki.

pokrycie

kryterium oceny jakości broni i amunicji śrutowej określone procentem śrutu, jaki trafia w tarczę o średnicy 75 cm przy strzale z odległości 35 m. Normalne dubeltówki powinny mieć (...)

pasowanie na myśliwego

stary obyczaj przyjmowania adepta do grona myśliwych. Nakazuje on dokonać tego ceremonialnie po ustrzeleniu przez adepta pierwszej sztuki grubej zwierzyny. Najstarszy wiekiem i doświadczeniem (...)

postrzał

miejsce trafienia zwierzyny.

przybitka

1) wojłokowa, rodzaj korka oddzielającego w naboju śrutowym proch od śrutu;
2) tekturowa, zamykająca nabój śrutowy (zob. (...)

parkot

woń jelenia byka podczas rykowiska.