Definicja hasła: pastorał
- pastorał
podpórka służąca do oparcia broni przy strzale
Pastorał to rodzaj podpórki, służącej do stabilizacji broni podczas strzału. Jest niezwykle istotnym elementem w ekwipunku łowieckim, umożliwiającym precyzyjne celowanie i minimalizujący drgania broni w trakcie oddawania strzału. Pastorał jest wykonywany z różnorodnych materiałów, takich jak drewno, metal czy tworzywa sztuczne, a często posiada regulowane nogi, pozwalające na dostosowanie do różnych pozycji strzelania. Może być używany zarówno do broni palnej, jak i pneumatycznej, a jego głównym celem jest poprawa precyzji strzału oraz skupienie się na celu, co zwiększa efektywność trafienia.
Jako narzędzie precyzyjnego celowania, pastorał sprawdza się szczególnie przy oddalonych celach, co czyni go niezwykle przydatnym dla myśliwych. Dzięki stabilizacji broni w trakcie strzału poprawia jakość wykonanego działania i minimalizuje ryzyko chybienia w cel. Uniwersalność pastorała wynika z możliwości adaptacji do róźnych sytuacji terenowych oraz pozycji strzelania.
Wnosi wysoki poziom funkcjonalności i technicznej precyzji w polowaniach mysliwych. Dzięki niemu łowcy masz większą pewność celności swoich strzałów, co jest kluczowe dla skutecznego polowania oraz etycznego odstrzału zwierzyny.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pastorał w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- prośna
ciężarna locha
- przewód
kanał w lufie.
- parkać się
o ptakach: łączyć się w pary.
- pojemność łowiska
maksymalna liczba zwierzyny jaka powinna bytować w danym łowisku, zależna od bazy żerowej. Przy zachowaniu pojemności łowiska zwierzyna nie wyrządza nadmiernych szkód w lesie i w uprawach (...)
- panewka
wklęsłe miejsce znajdujące się pod kurkiem strzelby skałkowej, gdzie podsypywało się proch (zob. skałkówka).
- parkoty
okres godowy u zajęcy (pierwsze parkoty przypadają na styczeń i luty).
- proca
jedna z najstarszych miotających broni myśliwskich. Złożony we dwoje rzemień z rozszerzoną częścią środkową (w kształcie miseczki), z której, w wyniku szybkiego obracania i puszczania (...)
- przewód łowiecki
inaczej conductus.
- pień
wyrostek kostny na czole samców zwierzyny płowej, na którym nasadzane jest poroże.
- ptaszniczka
długa myśliwska broń palna małego kalibru, używana do polowania na ptaki od XVI w., wyposażona zazwyczaj w zewnętrzny zamek kołowy i ściętą, bogato inkrustowaną kolbę.