Definicja hasła: pastorał
- pastorał
podpórka służąca do oparcia broni przy strzale
Pastorał to rodzaj podpórki, służącej do stabilizacji broni podczas strzału. Jest niezwykle istotnym elementem w ekwipunku łowieckim, umożliwiającym precyzyjne celowanie i minimalizujący drgania broni w trakcie oddawania strzału. Pastorał jest wykonywany z różnorodnych materiałów, takich jak drewno, metal czy tworzywa sztuczne, a często posiada regulowane nogi, pozwalające na dostosowanie do różnych pozycji strzelania. Może być używany zarówno do broni palnej, jak i pneumatycznej, a jego głównym celem jest poprawa precyzji strzału oraz skupienie się na celu, co zwiększa efektywność trafienia.
Jako narzędzie precyzyjnego celowania, pastorał sprawdza się szczególnie przy oddalonych celach, co czyni go niezwykle przydatnym dla myśliwych. Dzięki stabilizacji broni w trakcie strzału poprawia jakość wykonanego działania i minimalizuje ryzyko chybienia w cel. Uniwersalność pastorała wynika z możliwości adaptacji do róźnych sytuacji terenowych oraz pozycji strzelania.
Wnosi wysoki poziom funkcjonalności i technicznej precyzji w polowaniach mysliwych. Dzięki niemu łowcy masz większą pewność celności swoich strzałów, co jest kluczowe dla skutecznego polowania oraz etycznego odstrzału zwierzyny.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pastorał w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- posokowiec bawarski
pies myśliwski, wyglądem przypominający większych rozmiarów jamnika. Maść czerwonobrązowa lub czerwonożółta. Pracuje wyłącznie na farbie za postrzałkiem. Przydatny szczególnie w (...)
- preparowanie
poroży i oręża dzików. Do preparowania przystępujemy niezwłocznie po strzeleniu sztuki. Najpierw czyścimy wstępnie czaszkę (usuwamy język, mózg itd.), następnie moczymy przez 24 godz. w (...)
- pyza
nos żubra i łosia.
- pasowanie na myśliwego
stary obyczaj przyjmowania adepta do grona myśliwych. Nakazuje on dokonać tego ceremonialnie po ustrzeleniu przez adepta pierwszej sztuki grubej zwierzyny. Najstarszy wiekiem i doświadczeniem (...)
- paszcza
otwór gębowy niedźwiedzia, wilka, rysia i psa.
- pancerz
1) upierzenie piersi głuszca;
2) płaszcz, zewnętrzna powłoka pocisku kulowego.
- pomiatać
o samicach czworonożnych drapieżników (psy, borsuki, wilki, lisy): wydawać na świat potomstwo.
- patry, patry, trzeszcze
oczy zająca.
- podchód
sposób polowania, polegający na podchodzeniu przez myśliwego do zwierzyny na odległość strzału.