Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: pastorał

pastorał

podpórka służąca do oparcia broni przy strzale

Pastorał to rodzaj podpórki, służącej do stabilizacji broni podczas strzału. Jest niezwykle istotnym elementem w ekwipunku łowieckim, umożliwiającym precyzyjne celowanie i minimalizujący drgania broni w trakcie oddawania strzału. Pastorał jest wykonywany z różnorodnych materiałów, takich jak drewno, metal czy tworzywa sztuczne, a często posiada regulowane nogi, pozwalające na dostosowanie do różnych pozycji strzelania. Może być używany zarówno do broni palnej, jak i pneumatycznej, a jego głównym celem jest poprawa precyzji strzału oraz skupienie się na celu, co zwiększa efektywność trafienia.

Jako narzędzie precyzyjnego celowania, pastorał sprawdza się szczególnie przy oddalonych celach, co czyni go niezwykle przydatnym dla myśliwych. Dzięki stabilizacji broni w trakcie strzału poprawia jakość wykonanego działania i minimalizuje ryzyko chybienia w cel. Uniwersalność pastorała wynika z możliwości adaptacji do róźnych sytuacji terenowych oraz pozycji strzelania.

Wnosi wysoki poziom funkcjonalności i technicznej precyzji w polowaniach mysliwych. Dzięki niemu łowcy masz większą pewność celności swoich strzałów, co jest kluczowe dla skutecznego polowania oraz etycznego odstrzału zwierzyny.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pastorał w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

posokowiec

pies myśliwski pracujący na farbie,

przezimek

o zwierzynie urodzonej w ubiegłym roku.

parkot

woń jelenia byka podczas rykowiska.

praca psa

sposób wykonywania zadań przez psa myśliwskiego (oceniany na konkursach).

pień

wyrostek kostny na czole samców zwierzyny płowej, na którym nasadzane jest poroże.

poryk

jednorazowy, głośny ryk jelenia byka,

pole

1) teren, na którym odbywa się polowanie;
2) rok pracy psa myśliwskiego (np. drugie pole - drugi sezon).

pogłowie

ogół zwierzyny danego gatunku, bytującego na określonym terenie.

piszczeć

o samicy sarny (kozie): wydawać głos (pisk).

podłowczy

pomocnik łowczego.