Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: pastorał

pastorał

podpórka służąca do oparcia broni przy strzale

Pastorał to rodzaj podpórki, służącej do stabilizacji broni podczas strzału. Jest niezwykle istotnym elementem w ekwipunku łowieckim, umożliwiającym precyzyjne celowanie i minimalizujący drgania broni w trakcie oddawania strzału. Pastorał jest wykonywany z różnorodnych materiałów, takich jak drewno, metal czy tworzywa sztuczne, a często posiada regulowane nogi, pozwalające na dostosowanie do różnych pozycji strzelania. Może być używany zarówno do broni palnej, jak i pneumatycznej, a jego głównym celem jest poprawa precyzji strzału oraz skupienie się na celu, co zwiększa efektywność trafienia.

Jako narzędzie precyzyjnego celowania, pastorał sprawdza się szczególnie przy oddalonych celach, co czyni go niezwykle przydatnym dla myśliwych. Dzięki stabilizacji broni w trakcie strzału poprawia jakość wykonanego działania i minimalizuje ryzyko chybienia w cel. Uniwersalność pastorała wynika z możliwości adaptacji do róźnych sytuacji terenowych oraz pozycji strzelania.

Wnosi wysoki poziom funkcjonalności i technicznej precyzji w polowaniach mysliwych. Dzięki niemu łowcy masz większą pewność celności swoich strzałów, co jest kluczowe dla skutecznego polowania oraz etycznego odstrzału zwierzyny.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pastorał w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

płaskonos, płaskonos (Spatula clypeata L.)

bardzo nielicznie lęgowy ptak z rodziny blaszkodziobych należący do kaczek właściwych. Charakterystyczną cechą płaskonosa jest wąski u nasady dziób, rozszerzony przy końcu. Długość (...)

patry, patry, trzeszcze

oczy zająca.

przełaj

- jeden z największych ciężarów łowieckich w dawnej Polsce, polegający na obowiązku pilnowania zwierzyny łatwo zmieniającej swoją ostoję.

pochwa

futerał ochronny na głownię białej brom myśliwskiej, wykonany przeważnie ze skóry okutej

przechera

o sprytnym lisie.

pianie

wydawanie ostrego głosu przez koguty bażanta.

pocisk

w broni myśliwskiej część naboju (rażąca); może być kula lub śrut (zob. amunicja myśliwska).

piszczeć

o samicy sarny (kozie): wydawać głos (pisk).

pies

samiec borsuka lub lisa.

podskakiwać

podchodzić tokującego głuszca. Polega to na szybkim podbiegnięciu w kierunku ptaka w trakcie głuchej pieśni - kiedy głuszec nie słyszy (zob. (...)