Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: para

para, para, parka

samiec i samica tego samego gatunku.

Para to termin z zakresu łowiectwa, który odnosi się do dwóch osobników tego samego gatunku, zazwyczaj zwierząt, które polują razem. Para może składać się zarówno z samca i samicy, jak i z dwóch samców lub dwóch samic. Polowanie w parach jest często obserwowane u drapieżników, takich jak wilki czy lwy, gdzie współpraca pozwala im efektywniej zdobywać pokarm oraz chronić swoje terytorium. Polowanie w parach może również występować u ptaków, które współpracują podczas łowienia zdobyczy lub obrony terytorium. W kontekście hodowlanym para może odnosić się do dwóch zwierząt używanych do polowań lub reprodukcji.

W przypadku dzikich zwierząt para może oznaczać również dwa osobniki tego samego gatunku będące w trwałym związku partnerskim. Te pary mogą wspierać się nawzajem w codziennym życiu oraz troszczyć się o potomstwo. Dla myśliwych obserwowanie zachowań par zwierząt wyjątkowo cenionych ze względu na ich mocno zaznaczony instynkt spójności oraz wzajemną opiekę.

Podsumowując, para to dwa osobniki tego samego gatunku, które łączą siły w polowaniu, stosunkach partnerskich lub reprodukcyjnych. W kontekście łowieckim para odnosi się do zwierząt, które współpracują ze sobą w trakcie polowania bądź są ze sobą blisko powiązane poprzez relacje partnerskie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj para w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

pokrycie

kryterium oceny jakości broni i amunicji śrutowej określone procentem śrutu, jaki trafia w tarczę o średnicy 75 cm przy strzale z odległości 35 m. Normalne dubeltówki powinny mieć (...)

parzyć się

o ptakach zaspokajających popęd płciowy.

podkładacz

myśliwy lub pomocnik, który wchodzi z psami do miotu i naprowadza je na świeży trop zwierzyny.

poduszka, poduszka, baka

wypukłość na kolbie broni myśliwskiej, do której przykłada się policzek podczas celowania i strzału (zob. łoże).

pasowanie na myśliwego

stary obyczaj przyjmowania adepta do grona myśliwych. Nakazuje on dokonać tego ceremonialnie po ustrzeleniu przez adepta pierwszej sztuki grubej zwierzyny. Najstarszy wiekiem i doświadczeniem (...)

prowadzenie

1) o jeleniu, danielu, dziku: przewodzenie stadu;
2) o samicy: opieka nad potomstwem,
3) o myśliwym: przesuwanie wylotu lufy za poruszającym się celem.

preparowanie

poroży i oręża dzików. Do preparowania przystępujemy niezwłocznie po strzeleniu sztuki. Najpierw czyścimy wstępnie czaszkę (usuwamy język, mózg itd.), następnie moczymy przez 24 godz. w (...)

przybory myśliwskie

przedmioty (z wyjątkiem broni) ułatwiające polowanie: futerały, torby, stolid, laski, podpórki, noże, troki, wabiki, trąbki, rogi, przybory do czyszczenia broni i elaboracji naboi (...)

parasol

paśnik dla sarn i jeleni w kształcie parasola.

posyp

inaczej daszek.