Definicja hasła: para
- para, para, parka
samiec i samica tego samego gatunku.
Para to termin z zakresu łowiectwa, który odnosi się do dwóch osobników tego samego gatunku, zazwyczaj zwierząt, które polują razem. Para może składać się zarówno z samca i samicy, jak i z dwóch samców lub dwóch samic. Polowanie w parach jest często obserwowane u drapieżników, takich jak wilki czy lwy, gdzie współpraca pozwala im efektywniej zdobywać pokarm oraz chronić swoje terytorium. Polowanie w parach może również występować u ptaków, które współpracują podczas łowienia zdobyczy lub obrony terytorium. W kontekście hodowlanym para może odnosić się do dwóch zwierząt używanych do polowań lub reprodukcji.
W przypadku dzikich zwierząt para może oznaczać również dwa osobniki tego samego gatunku będące w trwałym związku partnerskim. Te pary mogą wspierać się nawzajem w codziennym życiu oraz troszczyć się o potomstwo. Dla myśliwych obserwowanie zachowań par zwierząt wyjątkowo cenionych ze względu na ich mocno zaznaczony instynkt spójności oraz wzajemną opiekę.
Podsumowując, para to dwa osobniki tego samego gatunku, które łączą siły w polowaniu, stosunkach partnerskich lub reprodukcyjnych. W kontekście łowieckim para odnosi się do zwierząt, które współpracują ze sobą w trakcie polowania bądź są ze sobą blisko powiązane poprzez relacje partnerskie.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj para w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- ptaszarnia
pomieszczenie dla ptaków łowczych.
- przybitka
1) wojłokowa, rodzaj korka oddzielającego w naboju śrutowym proch od śrutu;
2) tekturowa, zamykająca nabój śrutowy (zob. (...)
- pierzenie się
wymiana piór u ptaków.
- prowadzący polowanie
myśliwy wyznaczony przez zarząd koła łowieckiego do kierowania polowaniem zbiorowym.
- pocisk
w broni myśliwskiej część naboju (rażąca); może być kula lub śrut (zob. amunicja myśliwska).
- pieśń głuszca
głos wydawany przez tokującego koguta. Składa się z 4 wyraźnie oddzielonych zwrotek: klapanie powtarzane 5-15 razy przez około 4 s., trelowanie około 2 s., korkowanie - krótki główny ton (...)
- posadzić
o ptaku łowczym: strącić zdobycz na ziemię.
- poduszka, poduszka, baka
wypukłość na kolbie broni myśliwskiej, do której przykłada się policzek podczas celowania i strzału (zob. łoże).
- panewka
wklęsłe miejsce znajdujące się pod kurkiem strzelby skałkowej, gdzie podsypywało się proch (zob. skałkówka).
- pielesz
gniazdo ptaka drapieżnego.