Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: para

para, para, parka

samiec i samica tego samego gatunku.

Para to termin z zakresu łowiectwa, który odnosi się do dwóch osobników tego samego gatunku, zazwyczaj zwierząt, które polują razem. Para może składać się zarówno z samca i samicy, jak i z dwóch samców lub dwóch samic. Polowanie w parach jest często obserwowane u drapieżników, takich jak wilki czy lwy, gdzie współpraca pozwala im efektywniej zdobywać pokarm oraz chronić swoje terytorium. Polowanie w parach może również występować u ptaków, które współpracują podczas łowienia zdobyczy lub obrony terytorium. W kontekście hodowlanym para może odnosić się do dwóch zwierząt używanych do polowań lub reprodukcji.

W przypadku dzikich zwierząt para może oznaczać również dwa osobniki tego samego gatunku będące w trwałym związku partnerskim. Te pary mogą wspierać się nawzajem w codziennym życiu oraz troszczyć się o potomstwo. Dla myśliwych obserwowanie zachowań par zwierząt wyjątkowo cenionych ze względu na ich mocno zaznaczony instynkt spójności oraz wzajemną opiekę.

Podsumowując, para to dwa osobniki tego samego gatunku, które łączą siły w polowaniu, stosunkach partnerskich lub reprodukcyjnych. W kontekście łowieckim para odnosi się do zwierząt, które współpracują ze sobą w trakcie polowania bądź są ze sobą blisko powiązane poprzez relacje partnerskie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj para w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

pielesz

gniazdo ptaka drapieżnego.

płowa zwierzyna

myśliwska nazwa obejmująca: jelenie, samy, łosie i daniele.

preparowanie

poroży i oręża dzików. Do preparowania przystępujemy niezwłocznie po strzeleniu sztuki. Najpierw czyścimy wstępnie czaszkę (usuwamy język, mózg itd.), następnie moczymy przez 24 godz. w (...)

przełaj

- jeden z największych ciężarów łowieckich w dawnej Polsce, polegający na obowiązku pilnowania zwierzyny łatwo zmieniającej swoją ostoję.

ptaki, ptaki (Aves)

gromada kręgowców, których przednia para kończyn przekształcona jest w skrzydła, a szczęka oraz żuchwa są wydłużone i wraz z pokrywą rogową tworzą dziób.

prawo łowieckie

całokształt norm prawnych regulujących stosunki w zakresie organizacji i wykonywania łowiectwa. Podstawowym aktem prawnym jest Ustawa z dnia 17.VI.1959 r. o hodowli, ochronie zwierząt łownych (...)

płaszcz

zob. pancerz.

piszczałka

wabik (zwykle kościany) na jarząbki.

paradoks

gwintowanie końca lufy w broni śrutowej. W przypadku strzelania, kulą paradoks miał nadać jej ruch obrotowy.

pomruk

głos wydawany przez niedźwiedzia, jelenia byka i borsuka.