Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: puszcza

puszcza

wielki kompleks leśny pokryty pierwotnymi lasami.

Puszcza to termin used to describe a large forest complex predominantly consisting of primeval forests that have not been extensively modified by human activity, maintaining their natural state. Puszcze are typically characterized by a high density and diverse range of flora and fauna, often including ancient and tall trees. They are considered havens for solitary and tranquility seekers as well as offering great potential for hunting wild animals such as deer, roe deer, foxes, and many others. Additionally, they provide habitats for numerous bird species like eagles, storks, and pheasants.

Beyond their recreational and ecological value, puszcze play a crucial role in environmental conservation. They help prevent soil erosion, regulate the local climate by producing oxygen and absorbing carbon dioxide, and serve as essential shelters for wildlife while providing reproductive grounds for various plant and animal species.

Puszcze are not only important on a local scale but also have significant global implications due to their contributions to biodiversity conservation and climate regulation. Their preservation is vital for maintaining the balance of ecosystems on a broader scale.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj puszcza w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

prowadzący polowanie

myśliwy wyznaczony przez zarząd koła łowieckiego do kierowania polowaniem zbiorowym.

pasynek

odnoga na łopacie łosia.

ptak łowczy, ptak łowczy, ptak myśliwski

ptak drapieżny używany do polowań. W Polsce używano sokołów i jastrzębi. Współcześni sokolnicy polują na ogół z jastrzębiami.

parostki

poroże kozła sarny. Prawidłowe parostki dorosłego kozła to szóslak. Stanowią trofeum z kozła.

ptaki, ptaki (Aves)

gromada kręgowców, których przednia para kończyn przekształcona jest w skrzydła, a szczęka oraz żuchwa są wydłużone i wraz z pokrywą rogową tworzą dziób.

paszcza

otwór gębowy niedźwiedzia, wilka, rysia i psa.

przebicie

jeden z istotnych czynników skuteczności strzału śrutowego. Mierzymy go strzelając z odległości 35 m do pudełka kartonowego, w którym rozmieszczono tekturki o wymiarach 30 x 30 cm i (...)

przybitka

1) wojłokowa, rodzaj korka oddzielającego w naboju śrutowym proch od śrutu;
2) tekturowa, zamykająca nabój śrutowy (zob. (...)

posoka

dawna nazwa farby grubej zwierzyny.

pies podsokoli

pies legawy (najczęściej wyżeł) współpracujący w czasie polowania z ptakiem łowczym