Definicja hasła: pudło
- pudło
chybiony strzał.
Pudło – w terminologii łowieckiej oznacza chybiony strzał myśliwego, czyli sytuację, gdy pocisk wystrzelony z broni nie trafia w zamierzony cel. Chybienie celu może być wynikiem różnych czynników takich jak zła technika strzelania, zawirowania powietrza lub po prostu pecha. Może to również być spowodowane niewystarczającą siłą strzału bądź zbyt krótkim zasięgiem broni. Pudło jest istotnym elementem w praktyce łowieckiej, a jego wystąpienie należy uwzględnić przez myśliwych.
W przypadku pudła myśliwy traci szansę na zdobycie trofeum i musi zmierzyć się z koniecznością ponownego oddania strzału. Termin ten może być stosowany zamiennie lub określany także jako "strzał nad celem" lub "strzał obok celu", jednak w każdym przypadku sygnalizuje niedokładność strzału. Z tego powodu, kluczowym jest odpowiednie przygotowanie przed polowaniem oraz regularne dostrojenie broni, aby maksymalnie zmniejszyć ryzyko pudła.
Dla myśliwych niezmiernie ważne jest zachowanie cierpliwości i skupienia podczas polowania, aby minimalizować ryzyko pudła i wykorzystać pełnię możliwości zdobycia trofeum. Dochowanie ostrożności podczas oddawania strzałów oraz stałe doskonalenie techniki są kluczowe w minimalizacji występowania pudeł.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pudło w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- przebicie
jeden z istotnych czynników skuteczności strzału śrutowego. Mierzymy go strzelając z odległości 35 m do pudełka kartonowego, w którym rozmieszczono tekturki o wymiarach 30 x 30 cm i (...)
- przełaj
- jeden z największych ciężarów łowieckich w dawnej Polsce, polegający na obowiązku pilnowania zwierzyny łatwo zmieniającej swoją ostoję.
- piszczeć
o samicy sarny (kozie): wydawać głos (pisk).
- pustorogie, pustorogie (Bovidae)
rodzina przeżuwaczy, u których rogi są puste w środku, nierozgałęzione i występują przeważnie u przedstawicieli obu płci. Nie zrzucają rogów. Ze zwierząt łownych do pustorogów (...)
- paszcza
otwór gębowy niedźwiedzia, wilka, rysia i psa.
- przewód
kanał w lufie.
- padać w ogniu
o zwierzynie, która strzelona dokładnie pozostaje na miejscu strzału.
- przybitka
1) wojłokowa, rodzaj korka oddzielającego w naboju śrutowym proch od śrutu;
2) tekturowa, zamykająca nabój śrutowy (zob. (...)
- postrzałek
zwierz raniony strzałem (ale nie śmiertelnie).
- przewód łowiecki
inaczej conductus.