Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: pyf

pyf

rozkaz dla psa myśliwskiego wystawiającego, aby ruszył zwierzyny.

Pyf - rozkaz używany przez myśliwego wobec psa myśliwskiego, mający na celu skłonienie psa do ruszenia zwierzyny podczas polowania. Jest to jedno z fundamentalnych poleceń, które wydaje się psom myśliwskim, i sygnalizuje początek akcji łowieckiej. Pies odpowiednio szkolony musi być w stanie natychmiastowo zareagować na ten rozkaz oraz wykonać go sprawnie i zdecydowanie. W ramach całego procesu szkolenia pies musi również opanować inne komendy, takie jak "stop" czy "wróć", by efektywnie uczestniczyć w polowaniu. Rozkaz pyf stanowi istotny element zarówno dla bezpieczeństwa myśliwego i innych osób obecnych podczas polowania, jak i dla samego przebiegu łowów.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pyf w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

płochacz

pies myśliwski przeznaczony do wypłaszania zwierzyny z zarośli lub szuwarów (np. spaniel).

pniaki

inaczej haki.

piżmak, piżmak (Ondatra zibethica L.)

gatunek z rzędu gryzoni pochodzący z Ameryki płn. Sprowadzony w 1905 r. do Czech rozprzestrzenił się m.in. do Polski. Długość ciała 260-400 mm, ogona 180-280 mm, ciężar 700-1600 g. (...)

psy, psowate, psy, psowate (Canidae)

rodzina mięsożernych, do której należą występujące w Polsce trzy gatunki łowne: wilk, lis i jenot oraz wszystkie psy domowe, w tym psy myśliwskie, które prawdopodobnie były pierwszymi (...)

przyspiesznik

urządzenie ułatwiające oddanie precyzyjnego strzału do stojącej zwierzyny grubej. Przy użyciu przyśpiesznika bardzo lekkie dotknięcie spustu powoduje zwolnienie kurka i strzał.

pędzenie

sposób zbiorowego polowania polegający na naganianiu zwierzyny przez nagankę w kierunku myśliwych, stojących na stanowiskach.

paprzysko

miejsce piaskowych kąpieli ptaków.

pojedynka

broń myśliwska jednostrzałowa.

pasowanie na myśliwego

stary obyczaj przyjmowania adepta do grona myśliwych. Nakazuje on dokonać tego ceremonialnie po ustrzeleniu przez adepta pierwszej sztuki grubej zwierzyny. Najstarszy wiekiem i doświadczeniem (...)

pancerz

1) upierzenie piersi głuszca;
2) płaszcz, zewnętrzna powłoka pocisku kulowego.