Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: posoka

posoka

dawna nazwa farby grubej zwierzyny.

Posoka to dawna nazwa farby otrzymywanej przez mielenie i suszenie krwi zwierząt łownych, zwłaszcza jeleni, czy dzików. Była ona stosowana do zaznaczania granic terytorialnych oraz znakowania szlaków dla myśliwych w terenie leśnym. Farba ta posiadała intensywny czerwony lub brunatny kolor, co znacznie ułatwiało jej widoczność na drzewach i skałach.

Posoka była szczególnie popularna w dawnych czasach, gdyż stanowiła prosty sposób na oznaczenie terenów łowieckich bez konieczności używania trwałych materiałów. Ponadto, jako produkt pochodzący z naturalnych surowców, był przyjazny dla środowiska i niezwykle trwały, utrzymując swoje właściwości przez dłuższy okres czasu.

Współcześnie posoka jest rzadko używanym produktem, ponieważ wyewoluowały bardziej skuteczne i ekologiczne metody znakowania obszarów leśnych. Jednakże, w kontekście kulturowym i tradycji łowieckiej nadal ma swoje miejsce jako element historyczny lub folklorystyczny. Pozostałości po posoce można jeszcze spotkać na starych chatkach myśliwskich czy w muzeach etnograficznych jako elementy pokazujące tradycję łowiecką.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj posoka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

poletko łowieckie

powierzchnia uprawy roślin, służących zwierzynie jako żer lub karma. Dzielimy je na: żerowe, ogryzowe oraz produkcyjne. Na poletku łowieckim uprawia się rośliny okopowe, motylkowe, owies a (...)

puller

człowiek obsługujący maszyny do podawania rzutków.

proch

materiał wybuchowy miotający stosowany w amunicji jako źródło energii do wyrzucenia pocisku. Proch bezdymny (używany współcześnie) wyrabia się z nitrocelulozy lub (rzadziej) z (...)

posokowiec

pies myśliwski pracujący na farbie,

podrywać się

o ptakach: zrywać się do lotu.

pocisk ekspansywny

pocisk myśliwski rozrywający się przy trafieniu w cel.

przystrzelanie lunety

wyregulowanie lunety w ten sposób, aby używając jej przy strzelaniu trafiać w cel. Myśliwska broń kulowa i zamontowane na niej lunety przestrzeliwuje się na odległość 100-150 m.

piszczałka

wabik (zwykle kościany) na jarząbki.

postrzałek

zwierz raniony strzałem (ale nie śmiertelnie).

przodownica

łania, locha, owca prowadząca stado (chmarę, watahę) i czuwająca nad ich bezpieczeństwem.