Definicja hasła: proćna
- proćna
o ciężarnej losze.
Proćna to samica jelenia, czyli łosia, która nosi ciążę. Po zapłodnieniu loszka nosi swoje potomstwo przez około 240-250 dni, po czym rodzi zazwyczaj jedno lub dwoje młodych. Okres ciąży zależy od gatunku i rozmiarów zwierzęcia. W czasie ciąży proćna starannie wybiera schronienie, gdzie będzie mogła bezpiecznie urodzić potomstwo. Po narodzinach loszka opiekuje się swoimi młodymi przez kilka miesięcy, niestrudzenie ich karmiąc i chroniąc przed drapieżnikami.
Termin "proćna" jest używany również w polowaniach jako określenie samicy jelenia w okresie ciąży. Polowanie na proćną często podlega restrykcjom prawnej ochrony zwierząt, ze względu na ochronę reprodukcji dzikich zwierząt w celu zachowania równowagi ekosystemu i zagrożonych gatunków.
Loszka podczas okresu ciąży staje się bardziej ostrożna i troskliwa wobec swojego terytorium, co sprawia że polowanie na proćną jest trudniejsze niż zazwyczaj. Dla wielu łowców jest to również czas większego szacunku dla zwierzęcia oraz chęci ochrony przyszłego pokolenia dzikich zwierząt.
Współczesne prawa łowieckie ustalają okresy ochronne dla samic jeleni w okresie ciąży, aby zapewnić rozwój populacji i zachować przyrodę w zdrowym stanie. Nadużycia polujących na samicę jelenia w okresie ciąży grożą nie tylko sankcjami prawno-ustrojowymi, ale także skutkami ekologicznymi dla środowiska naturalnego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj proćna w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- postrzałek
zwierz raniony strzałem (ale nie śmiertelnie).
- pozyskanie zwierzyny
wejście w posiadanie zwierzyny przez odstrzał lub odłów.
- prochownica, prochownica, pulwersak
dawniej używany rożek (bogato zdobiony) do noszenia prochu.
- panewka
wklęsłe miejsce znajdujące się pod kurkiem strzelby skałkowej, gdzie podsypywało się proch (zob. skałkówka).
- proch
materiał wybuchowy miotający stosowany w amunicji jako źródło energii do wyrzucenia pocisku. Proch bezdymny (używany współcześnie) wyrabia się z nitrocelulozy lub (rzadziej) z (...)
- pęta
krótkie rzemyki służące do przytrzymania ptaka łowczego.
- pan bobrowy, pan bobrowy (dominus castorum)
najwyższy urzędnik pilnujący książęcego monopolu polowania na bobry. Podlegały mu zastępy bobrowników z całego kraju.
- położyć
powalić celnym strzałem grubego zwierza.
- przewód
kanał w lufie.