Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: piórkować

piórkować

dobijać postrzelonego ptaka.

Piórkowanie ma na celu zapewnienie szybkiego i humanitarnego ubicia postrzelonych ptaków. Jest to umiejętność kultywowana przez myśliwych, którzy pragną zapewnić szeroko pojęte dobrostan zwierzyny łownej. Technika ta wymaga od myśliwego nie tylko precyzji i umiejętności, ale także empatii względem zwierzęcia - jego celem jest zapewnienie jak najmniej cierpienia dla ptaka podczas procesu uboju.

W kontekście etycznym piórkowanie stanowi istotny element łowiectwa, ponieważ pozwala na humanitarne zakończenie życia upolowanego ptaka. Jest to umiejętność wymagająca czasu, treningu oraz skupienia, a jednocześnie kluczowa dla zachowania szacunku wobec zwierzęcia i środowiska naturalnego. Myśliwi dokonujący piórkowania muszą posiadać kompleksową wiedzę zarówno na temat gatunków ptaków polowanych jak i technik ich prawidłowego dobijania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj piórkować w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

piastun

młody niedźwiedź będący pod opieką matki.

pokot, pokot, rozkład

ogół zwierzyny ubitej na polowaniu ułożony wg ustalonej kolejności (hierarchii łowieckiej). Rozłożonego pokotu nie wolno przejść w poprzek. Pokot wraz z sygnałami i ogniskiem powinien (...)

pasowanie na myśliwego

stary obyczaj przyjmowania adepta do grona myśliwych. Nakazuje on dokonać tego ceremonialnie po ustrzeleniu przez adepta pierwszej sztuki grubej zwierzyny. Najstarszy wiekiem i doświadczeniem (...)

para, para, parka

samiec i samica tego samego gatunku.

Purday

angielska firma produkująca wysokiej klasy dubeltówki.

pasy zaporowe

łowieckie poletka żerowe i zgryzowe lokalizowane w lesie na drodze do pól lub upraw leśnych, mające na celu zatrzymanie zwierzyny i uniknięcie wyrządzanych przez nią szkód.

pocisk

w broni myśliwskiej część naboju (rażąca); może być kula lub śrut (zob. amunicja myśliwska).

puszcza

wielki kompleks leśny pokryty pierwotnymi lasami.

poduszka, poduszka, baka

wypukłość na kolbie broni myśliwskiej, do której przykłada się policzek podczas celowania i strzału (zob. łoże).

przesmyk

ulubione miejsce zwierzyny, przez które przechodzi zmieniając ostoję.