Definicja hasła: po ryk
- po ryk
jednorazowy głośny ryk byka jelenia.
Po ryk to charakterystyczny, donośny dźwięk wytwarzany przez byka jelenia, służący do oznaczania terytorium i ostrzegania innych samców o jego obecności. Ten jednorazowy głośny ryk może być słyszany na znaczną odległość, nawet kilka kilometrów. Zazwyczaj składa się z trzech faz: początkowego głosu, który staje się coraz głośniejszy, a następnie stopniowo cichnie. Rykowanie byków jelenia odbywa się od wiosny do jesieni, a czasami nawet zimą, i może przyjmować różne odmiany oraz intensywności. Jest to istotne zjawisko dla myślistwa, gdyż pozwala określić pozycję zwierzyny i jej liczebność oraz pomaga stwierdzić płeć danego osobnika. Dźwięk ten jest ważnym elementem szacunku do przyrody oraz istotnym aspektem dla polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj po ryk w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- przewód łowiecki
inaczej conductus.
- przebicie
jeden z istotnych czynników skuteczności strzału śrutowego. Mierzymy go strzelając z odległości 35 m do pudełka kartonowego, w którym rozmieszczono tekturki o wymiarach 30 x 30 cm i (...)
- prawo łowieckie
całokształt norm prawnych regulujących stosunki w zakresie organizacji i wykonywania łowiectwa. Podstawowym aktem prawnym jest Ustawa z dnia 17.VI.1959 r. o hodowli, ochronie zwierząt łownych (...)
- panewka
wklęsłe miejsce znajdujące się pod kurkiem strzelby skałkowej, gdzie podsypywało się proch (zob. skałkówka).
- płaskonos, płaskonos (Spatula clypeata L.)
bardzo nielicznie lęgowy ptak z rodziny blaszkodziobych należący do kaczek właściwych. Charakterystyczną cechą płaskonosa jest wąski u nasady dziób, rozszerzony przy końcu. Długość (...)
- poduszka, poduszka, baka
wypukłość na kolbie broni myśliwskiej, do której przykłada się policzek podczas celowania i strzału (zob. łoże).
- patry, patry, trzeszcze
oczy zająca.
- padlina
ciało nieżywego zwierzęcia, które padło w sposób naturalny.
- piżmak, piżmak (Ondatra zibethica L.)
gatunek z rzędu gryzoni pochodzący z Ameryki płn. Sprowadzony w 1905 r. do Czech rozprzestrzenił się m.in. do Polski. Długość ciała 260-400 mm, ogona 180-280 mm, ciężar 700-1600 g. (...)
- podpórka
laska lub rozwidlony drążek służący do podparcia broni kulowej przy strzale przez lunetę.