Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: poidło

poidło

naturalny lub sztuczny zbiornik z wodą, z którego korzysta zwierzyna.

Poidło to element infrastruktury łowieckiej lub hodowlanej, będący zbiornikiem wodnym służącym do dostarczania wody zwierzętom. Może to być zarówno naturalny zbiornik wodny, jak staw czy strumień, jak i sztucznie stworzony pojemnik, np. zbiornik z wodą wykonany ze specjalnego tworzywa lub metalu. Poidło umieszcza się na terenach łowieckich, pastwiskach czy fermach hodowlanych w celu zapewnienia dostępu do wody dla zwierząt, co stanowi istotny element dbałości o ich dobrostan.

W kontekście łowieckim poidło odgrywa kluczową rolę jako punkt zapewniający dostęp do wody dla zwierzyny łownej, co ma istotne znaczenie szczególnie podczas suchych okresów czy upalnych dni. Zapewnienie stałego dostępu do czystej wody może podnieść szanse na obserwację i odnalezienie śladów zwierzyny przez myśliwych. Ponadto poidła mogą być wykorzystywane do ustalania tras przemieszczania się zwierząt oraz prowadzenia obserwacji ich zachowań.

W hodowli zwierząt poidła pełnią kluczową rolę w zapewnieniu odpowiedniej higieny i zdrowia. Czysta i świeża woda jest niezbędna dla zdrowego rozwoju oraz właściwej produkcji u zwierząt gospodarskich. Dbając o regularne uzupełnianie poidła wodą, zapobiega się chorobom związanym z odwodnieniem oraz utrzymaniu odpowiedniego stanu zdrowia całego stada.

Ogólnie rzecz biorąc, poidło to nieodłączny element zarówno działań hodowlanych, jak i praktyk łowieckich mający na celu zapewnienie zwierzętom odpowiedniego dostępu do czystej i świeżej wody. Jego funkcja sięga więc znacznie dalej niż jedynie jako miejsce dostarczenia płynu, a obejmuje opiekę zdrowotną oraz logistyczną dla całej populacji zwierząt.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj poidło w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

piórko malarskie

zob. ostrolotka.

przystrzelanie broni

wyregulowanie przyrządów celowniczych w ten sposób, aby broń biła celnie.

przełaj

- jeden z największych ciężarów łowieckich w dawnej Polsce, polegający na obowiązku pilnowania zwierzyny łatwo zmieniającej swoją ostoję.

ptaszniczka

długa myśliwska broń palna małego kalibru, używana do polowania na ptaki od XVI w., wyposażona zazwyczaj w zewnętrzny zamek kołowy i ściętą, bogato inkrustowaną kolbę.

pies podsokoli

pies legawy (najczęściej wyżeł) współpracujący w czasie polowania z ptakiem łowczym

piszczeć

o samicy sarny (kozie): wydawać głos (pisk).

przyspiesznik

urządzenie ułatwiające oddanie precyzyjnego strzału do stojącej zwierzyny grubej. Przy użyciu przyśpiesznika bardzo lekkie dotknięcie spustu powoduje zwolnienie kurka i strzał.

paradoks

gwintowanie końca lufy w broni śrutowej. W przypadku strzelania, kulą paradoks miał nadać jej ruch obrotowy.

pochwa

futerał ochronny na głownię białej brom myśliwskiej, wykonany przeważnie ze skóry okutej

pistonówka

inaczej kapiszonówka.