Definicja hasła: padać w ogniu
- padać w ogniu
o zwierzynie, która strzelona dokładnie pozostaje na miejscu strzału.
Padać w ogniu to termin używany w łowiectwie, który odnosi się do zwierzyny, która po trafieniu strzałem pozostaje na miejscu, bez próby ucieczki. Ta cecha jest bardzo pożądana dla myśliwych, gdyż oznacza precyzyjne i skuteczne wykonanie strzału. Jest to szczególnie istotne podczas polowań na duże zwierzęta takie jak jelenie czy dziki, gdzie niepowodzenie w "padnięciu w ogniu" może prowadzić do ucieczki zwierzęcia i potencjalnych szkód. Dlatego myśliwi starają się celować dokładnie, trafiając w kluczowe punkty anatomiczne zwierzyny, aby upewnić się, że zostanie ona unieszkodliwiona na miejscu.
Poza polowaniem na duże ssaki, zasada "padania w ogniu" ma również znaczenie podczas polowań na ptaki. Ptaki szybko mogą ulecieć po strzale, dlatego myśliwi starają się trafić je niezwłocznie w głowę lub serce, aby zapewnić szybką i skuteczną eliminację. Dążenie do tego celu wymaga od myśliwych wysokich umiejętności strzeleckich oraz znajomości anatomicznych punktów słabych u różnych gatunków zwierząt łownych.
W kontekście etycznym oraz humanitarnym, koncepcja "padania w ogniu" podkreśla ważność minimalizowania cierpienia zwierząt łownych poprzez precyzyjne i efektywne wykonywanie strzałów. Pojęcie to odzwierciedla troskę o dobrostan zwierząt oraz stanowi wyraz szacunku dla natury i jej harmonii.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj padać w ogniu w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- paszkot, drozd paszkot, paszkot, drozd paszkot (Turdus visdvorut L.)
największy gatunek z rodziny drozdów. Upierzenie strony grzbietowej szarobrunatne, brzusznej rdzawo-żółtawo-białe, upstrzone czarnymi plamkami. Długość ciała 26 cm, rozpiętość (...)
- pan bobrowy, pan bobrowy (dominus castorum)
najwyższy urzędnik pilnujący książęcego monopolu polowania na bobry. Podlegały mu zastępy bobrowników z całego kraju.
- podłowczy
pomocnik łowczego.
- posadzić
o ptaku łowczym: strącić zdobycz na ziemię.
- położyć
powalić celnym strzałem grubego zwierza.
- preparowanie
poroży i oręża dzików. Do preparowania przystępujemy niezwłocznie po strzeleniu sztuki. Najpierw czyścimy wstępnie czaszkę (usuwamy język, mózg itd.), następnie moczymy przez 24 godz. w (...)
- prawka
prawa lufa broni myśliwskiej.
- pojedynek
zwierz (samiec), który wiedzie samotny tryb życia.
- prowadzenie
1) o jeleniu, danielu, dziku: przewodzenie stadu;
2) o samicy: opieka nad potomstwem,
3) o myśliwym: przesuwanie wylotu lufy za poruszającym się celem.
- pomykać
o lisie, zającu i króliku: biec.