Definicja hasła: padać w ogniu
- padać w ogniu
o zwierzynie, która strzelona dokładnie pozostaje na miejscu strzału.
Padać w ogniu to termin używany w łowiectwie, który odnosi się do zwierzyny, która po trafieniu strzałem pozostaje na miejscu, bez próby ucieczki. Ta cecha jest bardzo pożądana dla myśliwych, gdyż oznacza precyzyjne i skuteczne wykonanie strzału. Jest to szczególnie istotne podczas polowań na duże zwierzęta takie jak jelenie czy dziki, gdzie niepowodzenie w "padnięciu w ogniu" może prowadzić do ucieczki zwierzęcia i potencjalnych szkód. Dlatego myśliwi starają się celować dokładnie, trafiając w kluczowe punkty anatomiczne zwierzyny, aby upewnić się, że zostanie ona unieszkodliwiona na miejscu.
Poza polowaniem na duże ssaki, zasada "padania w ogniu" ma również znaczenie podczas polowań na ptaki. Ptaki szybko mogą ulecieć po strzale, dlatego myśliwi starają się trafić je niezwłocznie w głowę lub serce, aby zapewnić szybką i skuteczną eliminację. Dążenie do tego celu wymaga od myśliwych wysokich umiejętności strzeleckich oraz znajomości anatomicznych punktów słabych u różnych gatunków zwierząt łownych.
W kontekście etycznym oraz humanitarnym, koncepcja "padania w ogniu" podkreśla ważność minimalizowania cierpienia zwierząt łownych poprzez precyzyjne i efektywne wykonywanie strzałów. Pojęcie to odzwierciedla troskę o dobrostan zwierząt oraz stanowi wyraz szacunku dla natury i jej harmonii.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj padać w ogniu w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- ptaszniczka
długa myśliwska broń palna małego kalibru, używana do polowania na ptaki od XVI w., wyposażona zazwyczaj w zewnętrzny zamek kołowy i ściętą, bogato inkrustowaną kolbę.
- prowadzący polowanie
myśliwy wyznaczony przez zarząd koła łowieckiego do kierowania polowaniem zbiorowym.
- podpórka
laska lub rozwidlony drążek służący do podparcia broni kulowej przy strzale przez lunetę.
- przeziernik
przyrząd celowniczy z otworem w środku, zastępujący szczerbinki.
- pędzel, pędzel, wiecheć
kiść włosów na zewnętrznej części organu płciowego rogacza, byka, tryka i dzika.
- perukarz
kozioł noszący poroże zdeformowane w kształcie narośli kostnej pokrytej scypulem. Powitanie peruki wiąże się z utratą lub uszkodzeniem jąder. Zjawisko to dużo rzadziej występuje wśród (...)
- pustorogie, pustorogie (Bovidae)
rodzina przeżuwaczy, u których rogi są puste w środku, nierozgałęzione i występują przeważnie u przedstawicieli obu płci. Nie zrzucają rogów. Ze zwierząt łownych do pustorogów (...)
- perły
nieregularne zgrubienia i wyrostki na tykach poroża byka i kozła.
- posoka
dawna nazwa farby grubej zwierzyny.
- płochacz
pies myśliwski przeznaczony do wypłaszania zwierzyny z zarośli lub szuwarów (np. spaniel).