Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: padać w ogniu

padać w ogniu

o zwierzynie, która strzelona dokładnie pozostaje na miejscu strzału.

Padać w ogniu to termin używany w łowiectwie, który odnosi się do zwierzyny, która po trafieniu strzałem pozostaje na miejscu, bez próby ucieczki. Ta cecha jest bardzo pożądana dla myśliwych, gdyż oznacza precyzyjne i skuteczne wykonanie strzału. Jest to szczególnie istotne podczas polowań na duże zwierzęta takie jak jelenie czy dziki, gdzie niepowodzenie w "padnięciu w ogniu" może prowadzić do ucieczki zwierzęcia i potencjalnych szkód. Dlatego myśliwi starają się celować dokładnie, trafiając w kluczowe punkty anatomiczne zwierzyny, aby upewnić się, że zostanie ona unieszkodliwiona na miejscu.

Poza polowaniem na duże ssaki, zasada "padania w ogniu" ma również znaczenie podczas polowań na ptaki. Ptaki szybko mogą ulecieć po strzale, dlatego myśliwi starają się trafić je niezwłocznie w głowę lub serce, aby zapewnić szybką i skuteczną eliminację. Dążenie do tego celu wymaga od myśliwych wysokich umiejętności strzeleckich oraz znajomości anatomicznych punktów słabych u różnych gatunków zwierząt łownych.

W kontekście etycznym oraz humanitarnym, koncepcja "padania w ogniu" podkreśla ważność minimalizowania cierpienia zwierząt łownych poprzez precyzyjne i efektywne wykonywanie strzałów. Pojęcie to odzwierciedla troskę o dobrostan zwierząt oraz stanowi wyraz szacunku dla natury i jej harmonii.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj padać w ogniu w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

po ryk

jednorazowy głośny ryk byka jelenia.

paszkot, drozd paszkot, paszkot, drozd paszkot (Turdus visdvorut L.)

największy gatunek z rodziny drozdów. Upierzenie strony grzbietowej szarobrunatne, brzusznej rdzawo-żółtawo-białe, upstrzone czarnymi plamkami. Długość ciała 26 cm, rozpiętość (...)

pointer

wyżeł wielostronny, doskonały legawiec o bezkonkurencyjnym górnym wietrze, dobrze pracujący w suchym polu. Ma zgrabną sylwetkę, silną i szeroką pierś, ogon długi, prosty; sierść (...)

paradoks

gwintowanie końca lufy w broni śrutowej. W przypadku strzelania, kulą paradoks miał nadać jej ruch obrotowy.

pudlarz

myśliwy, który podczas polowania grupowego oddał najwięcej chybionych strzałów

patry, patry, trzeszcze

oczy zająca.

proca

jedna z najstarszych miotających broni myśliwskich. Złożony we dwoje rzemień z rozszerzoną częścią środkową (w kształcie miseczki), z której, w wyniku szybkiego obracania i puszczania (...)

przystrzelanie broni

wyregulowanie przyrządów celowniczych w ten sposób, aby broń biła celnie.

przeziernik

przyrząd celowniczy z otworem w środku, zastępujący szczerbinki.

ptaki, ptaki (Aves)

gromada kręgowców, których przednia para kończyn przekształcona jest w skrzydła, a szczęka oraz żuchwa są wydłużone i wraz z pokrywą rogową tworzą dziób.