Definicja hasła: pancerz
- pancerz
1) upierzenie piersi głuszca;
2) płaszcz, zewnętrzna powłoka pocisku kulowego.
Pancerz to w łowiectwie termin odnoszący się do upierzenia piersiowego ptaków, zwłaszcza głuszca, które chroni ptaka przed drapieżnikami oraz niskimi temperaturami i wilgocią. Składa się z grubych, twardych piór ułożonych w warstwy, tworzących ochronne pokrycie na piersi ptaka. Odporność na uszkodzenia mechaniczne czyni pancerz idealnym materiałem ochronnym dla głuszca.
Drugie znaczenie tego terminu dotyczy płaszcza, czyli zewnętrznej powłoki pocisku kulowego. Pancerz ten składa się z metalowej lub ceramicznej skorupy otaczającej ładunek wybuchowy. Jego zadaniem jest ochrona ładunku przed uszkodzeniami mechanicznymi i odpryskami podczas wystrzału. Pancerze te są wykonane z materiałów odpornych na bardzo wysokie temperatury i ciśnienia, aby zapobiec eksplozji lub pożarowi podczas strzału.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pancerz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- ptaszniczka
długa myśliwska broń palna małego kalibru, używana do polowania na ptaki od XVI w., wyposażona zazwyczaj w zewnętrzny zamek kołowy i ściętą, bogato inkrustowaną kolbę.
- pustorogie, pustorogie (Bovidae)
rodzina przeżuwaczy, u których rogi są puste w środku, nierozgałęzione i występują przeważnie u przedstawicieli obu płci. Nie zrzucają rogów. Ze zwierząt łownych do pustorogów (...)
- poduszka, poduszka, baka
wypukłość na kolbie broni myśliwskiej, do której przykłada się policzek podczas celowania i strzału (zob. łoże).
- przecinka
wąska dróżka wycięta w lesie.
- parasol
paśnik dla sarn i jeleni w kształcie parasola.
- prawo łowieckie
całokształt norm prawnych regulujących stosunki w zakresie organizacji i wykonywania łowiectwa. Podstawowym aktem prawnym jest Ustawa z dnia 17.VI.1959 r. o hodowli, ochronie zwierząt łownych (...)
- pistonówka
inaczej kapiszonówka.
- piszczeć
o samicy sarny (kozie): wydawać głos (pisk).
- przyrzut
szybkie przyłożenie broni do ramienia.
- pan bobrowy, pan bobrowy (dominus castorum)
najwyższy urzędnik pilnujący książęcego monopolu polowania na bobry. Podlegały mu zastępy bobrowników z całego kraju.