Definicja hasła: pancerz
- pancerz
1) upierzenie piersi głuszca;
2) płaszcz, zewnętrzna powłoka pocisku kulowego.
Pancerz to w łowiectwie termin odnoszący się do upierzenia piersiowego ptaków, zwłaszcza głuszca, które chroni ptaka przed drapieżnikami oraz niskimi temperaturami i wilgocią. Składa się z grubych, twardych piór ułożonych w warstwy, tworzących ochronne pokrycie na piersi ptaka. Odporność na uszkodzenia mechaniczne czyni pancerz idealnym materiałem ochronnym dla głuszca.
Drugie znaczenie tego terminu dotyczy płaszcza, czyli zewnętrznej powłoki pocisku kulowego. Pancerz ten składa się z metalowej lub ceramicznej skorupy otaczającej ładunek wybuchowy. Jego zadaniem jest ochrona ładunku przed uszkodzeniami mechanicznymi i odpryskami podczas wystrzału. Pancerze te są wykonane z materiałów odpornych na bardzo wysokie temperatury i ciśnienia, aby zapobiec eksplozji lub pożarowi podczas strzału.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pancerz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- przyrzut
szybkie przyłożenie broni do ramienia.
- pointer
wyżeł wielostronny, doskonały legawiec o bezkonkurencyjnym górnym wietrze, dobrze pracujący w suchym polu. Ma zgrabną sylwetkę, silną i szeroką pierś, ogon długi, prosty; sierść (...)
- patroszenie
usuwanie wnętrzności z jamy brzusznej strzelonej zwierzyny. Należy wykonać je niezwłocznie ze względu na proces psucia się tuszy, który zaczyna się od jamy brzusznej, zwłaszcza gdy pocisk (...)
- ptaszniczka
długa myśliwska broń palna małego kalibru, używana do polowania na ptaki od XVI w., wyposażona zazwyczaj w zewnętrzny zamek kołowy i ściętą, bogato inkrustowaną kolbę.
- poduszka, poduszka, baka
wypukłość na kolbie broni myśliwskiej, do której przykłada się policzek podczas celowania i strzału (zob. łoże).
- proch
materiał wybuchowy miotający stosowany w amunicji jako źródło energii do wyrzucenia pocisku. Proch bezdymny (używany współcześnie) wyrabia się z nitrocelulozy lub (rzadziej) z (...)
- podchód
sposób polowania, polegający na podchodzeniu przez myśliwego do zwierzyny na odległość strzału.
- paradoks
gwintowanie końca lufy w broni śrutowej. W przypadku strzelania, kulą paradoks miał nadać jej ruch obrotowy.
- podłowczy
pomocnik łowczego.
- piórko malarskie
zob. ostrolotka.