Definicja hasła: patrochy
- patrochy
niejadalne wnętrzności zwierzyny.
Patrochy to niejadalne wnętrzności zwierzyny, które są usuwane podczas procesu uboju i przygotowywania mięsa. W skład patrochów wchodzą narządy wewnętrzne, takie jak wątroba, nerki, śledziona, trzustka, a także narządy zmysłów, takie jak oczy i mózg. Usuwanie patrochów jest istotnym krokiem w oczyszczaniu tuszy z niejadalnych części oraz ma wpływ na jakość i trwałość mięsa.
Po usunięciu, patrochy mogą mieć różnorodne zastosowania. Jednym z nich jest wykorzystanie do celów naukowych lub edukacyjnych. Ponadto mogą być używane do celów religijnych lub ceremonialnych. Istnieje także praktyka wykorzystywania patrochów do produkcji suplementów diety lub leków poprzez procesy suszenia, mielenia i ekstrakcji substancji odżywczych oraz aktywnych biologicznie składników.
Ponadto patrochy są wykorzystywane do produkcji karmy dla zwierząt domowych czy pasz dla zwierząt gospodarskich. Skóry po oczyszczeniu i suszeniu mogą zostać poddane procesom barwienia i impregnacji wytwarzając trwałe materiały odporniejsze na wilgoć. Z kolei futra, również czyszczone i suszone, poddawane są obróbce chemicznej lub barwieniu w celu uzyskania pożądanego wyglądu.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj patrochy w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- parkoty
okres godowy u zajęcy (pierwsze parkoty przypadają na styczeń i luty).
- podkładacz
myśliwy lub pomocnik, który wchodzi z psami do miotu i naprowadza je na świeży trop zwierzyny.
- pasza objętościowa, pasza objętościowa, karma objętościowa
karma odznaczająca się małą ilością składników pokarmowych w jednostce wagowej (np. siano, słoma).
- przełaj
- jeden z największych ciężarów łowieckich w dawnej Polsce, polegający na obowiązku pilnowania zwierzyny łatwo zmieniającej swoją ostoję.
- parch lisów
choroba grzybicza skóry lisów.
- paszcza
otwór gębowy niedźwiedzia, wilka, rysia i psa.
- piszczeć
o samicy sarny (kozie): wydawać głos (pisk).
- pies
samiec borsuka lub lisa.
- panewka
wklęsłe miejsce znajdujące się pod kurkiem strzelby skałkowej, gdzie podsypywało się proch (zob. skałkówka).
- przystrzelanie lunety
wyregulowanie lunety w ten sposób, aby używając jej przy strzelaniu trafiać w cel. Myśliwska broń kulowa i zamontowane na niej lunety przestrzeliwuje się na odległość 100-150 m.