Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: patrochy

patrochy

niejadalne wnętrzności zwierzyny.

Patrochy to niejadalne wnętrzności zwierzyny, które są usuwane podczas procesu uboju i przygotowywania mięsa. W skład patrochów wchodzą narządy wewnętrzne, takie jak wątroba, nerki, śledziona, trzustka, a także narządy zmysłów, takie jak oczy i mózg. Usuwanie patrochów jest istotnym krokiem w oczyszczaniu tuszy z niejadalnych części oraz ma wpływ na jakość i trwałość mięsa.

Po usunięciu, patrochy mogą mieć różnorodne zastosowania. Jednym z nich jest wykorzystanie do celów naukowych lub edukacyjnych. Ponadto mogą być używane do celów religijnych lub ceremonialnych. Istnieje także praktyka wykorzystywania patrochów do produkcji suplementów diety lub leków poprzez procesy suszenia, mielenia i ekstrakcji substancji odżywczych oraz aktywnych biologicznie składników.

Ponadto patrochy są wykorzystywane do produkcji karmy dla zwierząt domowych czy pasz dla zwierząt gospodarskich. Skóry po oczyszczeniu i suszeniu mogą zostać poddane procesom barwienia i impregnacji wytwarzając trwałe materiały odporniejsze na wilgoć. Z kolei futra, również czyszczone i suszone, poddawane są obróbce chemicznej lub barwieniu w celu uzyskania pożądanego wyglądu.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj patrochy w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

pomiatać

o samicach czworonożnych drapieżników (psy, borsuki, wilki, lisy): wydawać na świat potomstwo.

podlot

młody ptak zaczynający latać.

przesadzić

o zwierzynie: przeskakiwać przez linię gdzie stoją myśliwi.

prochownica, prochownica, pulwersak

dawniej używany rożek (bogato zdobiony) do noszenia prochu.

podkowa

ciemnobrązowy łuk upierzenia na piersi kuropatwy.

podpórka

laska lub rozwidlony drążek służący do podparcia broni kulowej przy strzale przez lunetę.

przystrzelanie lunety

wyregulowanie lunety w ten sposób, aby używając jej przy strzelaniu trafiać w cel. Myśliwska broń kulowa i zamontowane na niej lunety przestrzeliwuje się na odległość 100-150 m.

pyza

nos żubra i łosia.

padać w ogniu

o zwierzynie, która strzelona dokładnie pozostaje na miejscu strzału.

pędzelek

kępka długich włosów na końcu ucha rysia.