Definicja hasła: podskakiwać
- podskakiwać
podchodzić tokującego głuszca. Polega to na szybkim podbiegnięciu w kierunku ptaka w trakcie głuchej pieśni - kiedy głuszec nie słyszy (zob. pieśń głuszca).
Podskakiwanie głuszca to technika polowania wykorzystująca naturalne zachowanie tego ptaka. Polega na szybkim podbiegnięciu w kierunku ptaka w trakcie jego głuchej pieśni, kiedy głuszec nie słyszy. Głos tokującego głuszcza składa się z 4 wyraźnie oddzielonych zwrotek: klapanie powtarzane 5-15 razy przez około 4 s., trelowanie około 2 s., korkowanie - krótki główny ton przypominający wyciągnięcie korka z butelki, oraz szlifowanie trwające 3-5 s. W czasie szlifowania ptak staje się głuchy, co jest wykorzystywane przez myśliwych podczas podskakiwania.
Aby skutecznie zastosować technikę podskakiwania, myśliwy musi być bardzo cichy i ostrożny, aby nie spłoszyć ptaka. Ponadto, musi posiadać dobre umiejętności obserwacji i orientacji w terenie, aby móc skutecznie zbliżyć się do głuszca. Jeśli uda mu się podskoczyć do ptaka, może łatwo go zdobyć.
Technika podskakiwania jest specyficzna dla polowania na głuszca i wymaga od myśliwego zarówno umiejętności w zakresie obserwacji i orientacji terenowej, jak i wielkiej ostrożności oraz cierpliwości.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj podskakiwać w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- pancerz
1) upierzenie piersi głuszca;
2) płaszcz, zewnętrzna powłoka pocisku kulowego.
- poskromić
w sokolnictwie: zmusić ptaka łowczego do poddania się woli myśliwego.
- puller
człowiek obsługujący maszyny do podawania rzutków.
- przezimek
o zwierzynie urodzonej w ubiegłym roku.
- ptak łowczy, ptak łowczy, ptak myśliwski
ptak drapieżny używany do polowań. W Polsce używano sokołów i jastrzębi. Współcześni sokolnicy polują na ogół z jastrzębiami.
- pole
1) teren, na którym odbywa się polowanie;
2) rok pracy psa myśliwskiego (np. drugie pole - drugi sezon).
- prowadzący polowanie
myśliwy wyznaczony przez zarząd koła łowieckiego do kierowania polowaniem zbiorowym.
- pasza treściwa, pasza treściwa, karma treściwa
pasza odznaczająca się dużą zawartością składników pokarmowych w jednostce wagowej (np. ziarno zbóż).
- pień
wyrostek kostny na czole samców zwierzyny płowej, na którym nasadzane jest poroże.
- pan bobrowy, pan bobrowy (dominus castorum)
najwyższy urzędnik pilnujący książęcego monopolu polowania na bobry. Podlegały mu zastępy bobrowników z całego kraju.