Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: przybitka

przybitka

1) wojłokowa, rodzaj korka oddzielającego w naboju śrutowym proch od śrutu;
2) tekturowa, zamykająca nabój śrutowy (zob. amunicja myśliwska).

Przybitka to element konstrukcyjny naboju, pełniący funkcję zamykania oraz zabezpieczania prochu oraz śrutu przed wyciekiem. Występuje w formie wojłokowej, plastykowej lub tekturowej, w zależności od rodzaju naboju i broni, do której jest przeznaczona. Przybitka wojłokowa lub plastykowa wykorzystywana jest głównie do zamknięcia naboju śrutowego, zapobiegając rozsypywaniu się prochu i śrutu. Natomiast przybitka tekturowa jest stosowana zarówno do zamknięcia naboi śrutowych, jak i kulowych, pełniąc także funkcję oznaczenia rodzaju naboju.

W przypadku broni o lufach gładkich, nabój składa się z łuski zawierającej spłonkę, proch oraz przybitkę w formie wojłokowej lub plastykowej. Dodatkowo zawiera on pocisk składający się ze śrucin o równomiernej średnicy. Natomiast broń o lufach gwintowanych korzysta z naboi kulowych, które różnią się od tych używanych przy broni o lufach gładkich jedynie kształtem pocisku oraz materiałem łuski – najczęściej mosiężnej.

Definicja przybitki łączy w sobie zarówno aspekty techniczne konstrukcji oraz praktyczne zastosowanie w procesie łowieckim i posługiwaniu się bronią myśliwską. Wartościowy słownik łowiecki powinien uwzględniać nie tylko opis budowy i funkcji przybitki, ale także jej znaczenie dla procesu myśliwskiego oraz praktyczne aspekty używania broni i amunicji przez myśliwych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj przybitka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

prowadzący polowanie

myśliwy wyznaczony przez zarząd koła łowieckiego do kierowania polowaniem zbiorowym.

podłowczy

pomocnik łowczego.

poroże

parzyste wyrostki kostne nasadzane na możdżeniach samców (wyjątek: u renifera także samic) jeleniowatych. Poroże jest corocznie zrzucane i ponownie nasadzane. Poroże jelenia, łosia i (...)

padać w ogniu

o zwierzynie, która strzelona dokładnie pozostaje na miejscu strzału.

par force

rodzaj polowania konno z psami gończymi na jelenie, dziki, zające, lisy, rozpowszechniony głównie w Anglii.

podkładacz

myśliwy lub pomocnik, który wchodzi z psami do miotu i naprowadza je na świeży trop zwierzyny.

prawo łowieckie

całokształt norm prawnych regulujących stosunki w zakresie organizacji i wykonywania łowiectwa. Podstawowym aktem prawnym jest Ustawa z dnia 17.VI.1959 r. o hodowli, ochronie zwierząt łownych (...)

przelatek

dzik urodzony w ubiegłym roku.

pojedynek

zwierz (samiec), który wiedzie samotny tryb życia.

Polski Związek Łowiecki

organizacja łowiecka powstała w 1923 r. z przekształcenia Centralnego Związku Stowarzyszeń Łowieckich. Obecnie PZŁ działa w oparciu o Ustawę z 17 czerwca 1959 r. i posiada statut nadany (...)