Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: par force

par force

rodzaj polowania konno z psami gończymi na jelenie, dziki, zające, lisy, rozpowszechniony głównie w Anglii.

Par force to tradycyjny rodzaj polowania, wywodzący się z Anglii, w którym uczestniczą zarówno konie, jak i psy gończe. Polowanie par force jest przeprowadzane głównie na jelenie, dziki, zające i lisy. Całe wydarzenie ma charakter bardzo widowiskowy, a jego realizacja wymaga od myśliwych dużych umiejętności jeździeckich oraz sprawności fizycznej.

Polowanie par force rozpoczyna się od wypuszczenia psów gończych, które mają za zadanie wyszukać i doprowadzić do upolowania zwierzęcia. Następnie myśliwi wsiadają na konie i ruszają w pościg za psami. Wymaga to znacznej szybkości ze strony myśliwych, którzy muszą nadążyć za psami oraz doprowadzić do upolowania zwierzęcia.

Polowanie par force może być niebezpieczne zarówno dla myśliwych, jak i dla koni. Konie muszą wykazać się dużą szybkością i sprawnością, by móc nadążyć za psami. Myśliwi natomiast muszą być odpowiednio przygotowani, aby uniknąć niebezpiecznych sytuacji występujących podczas polowania.

Współcześnie polowanie par force stanowi bardziej widowiskową tradycję niż powszechną praktykę łowiecką. Pomimo tego, wciąż istnieją specjalne organizacje i wydarzenia promujące tę formę polowania jako element kulturowego dziedzictwa łowieckiego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj par force w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

pyza

nos żubra i łosia.

ptaszniczka

długa myśliwska broń palna małego kalibru, używana do polowania na ptaki od XVI w., wyposażona zazwyczaj w zewnętrzny zamek kołowy i ściętą, bogato inkrustowaną kolbę.

parostki

poroże kozła sarny. Prawidłowe parostki dorosłego kozła to szóslak. Stanowią trofeum z kozła.

pieśń głuszca

głos wydawany przez tokującego koguta. Składa się z 4 wyraźnie oddzielonych zwrotek: klapanie powtarzane 5-15 razy przez około 4 s., trelowanie około 2 s., korkowanie - krótki główny ton (...)

przewód

kanał w lufie.

podkładacz

myśliwy lub pomocnik, który wchodzi z psami do miotu i naprowadza je na świeży trop zwierzyny.

podajnik

urządzenie w broni powtarzalnej podające, po wyrzuceniu łuski, kolejny nabój do komory nabojowej.

pozyskanie zwierzyny

wejście w posiadanie zwierzyny przez odstrzał lub odłów.

plusk, plusk, kielnia

ogon bobra.

podryw

polowanie polegające na strzelaniu do ptactwa płoszonego przez samego myśliwego.