Definicja hasła: proch
- proch
materiał wybuchowy miotający stosowany w amunicji jako źródło energii do wyrzucenia pocisku. Proch bezdymny (używany współcześnie) wyrabia się z nitrocelulozy lub (rzadziej) z nitrogliceryny. Proch dymny, używany jeszcze na początku XX w., wyrabiano z saletry potasowej mieszanej z siarką i pyłem węglowym. Broń przystosowana do naboi z prochem bezdymnym ma na lufie wybity znak „N".
Proch to materiał wybuchowy stosowany w amunicji do napędu broni palnej. Proch bezdymny, obecnie najczęściej stosowany rodzaj prochu, zawiera nitrocelulozę, która stanowi mieszankę celulozy i nitrogliceryny, dostarczając silnej energii wyrzutu pocisku. Charakteryzuje się stabilnością oraz niskim poziomem zapłonu, co sprawia, że nie ulega łatwemu zapaleniu. Broń przystosowana do tego rodzaju prochu posiada znak "N" na lufie.
Proch dymny był używany na początku XX wieku i składał się z saletry potasowej, siarki oraz pyłu węglowego. Saletra potasowa dostarczała energii do wyrzutu pocisku, natomiast siarka i pył węglowy tworzyły dużą ilość dymu po strzale, ułatwiając obserwację trajektorii lotu pocisku. Jednakże proch dymny miał tendencję do samozapalania się, co czyniło go bardziej niebezpiecznym od prochu bezdymnego; dlatego też obecnie stosuje się go tylko w specjalnie przystosowanej broni palnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj proch w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- paprać się
o ptakach: kąpać się w piasku.
- pogłowie
ogół zwierzyny danego gatunku, bytującego na określonym terenie.
- przewód
kanał w lufie.
- prowadzący polowanie
myśliwy wyznaczony przez zarząd koła łowieckiego do kierowania polowaniem zbiorowym.
- ptaszniczka
długa myśliwska broń palna małego kalibru, używana do polowania na ptaki od XVI w., wyposażona zazwyczaj w zewnętrzny zamek kołowy i ściętą, bogato inkrustowaną kolbę.
- pojedynek
zwierz (samiec), który wiedzie samotny tryb życia.
- parkoty
okres godowy u zajęcy (pierwsze parkoty przypadają na styczeń i luty).
- prochownica, prochownica, pulwersak
dawniej używany rożek (bogato zdobiony) do noszenia prochu.
- przewód łowiecki
inaczej conductus.