Definicja hasła: proch
- proch
materiał wybuchowy miotający stosowany w amunicji jako źródło energii do wyrzucenia pocisku. Proch bezdymny (używany współcześnie) wyrabia się z nitrocelulozy lub (rzadziej) z nitrogliceryny. Proch dymny, używany jeszcze na początku XX w., wyrabiano z saletry potasowej mieszanej z siarką i pyłem węglowym. Broń przystosowana do naboi z prochem bezdymnym ma na lufie wybity znak „N".
Proch to materiał wybuchowy stosowany w amunicji do napędu broni palnej. Proch bezdymny, obecnie najczęściej stosowany rodzaj prochu, zawiera nitrocelulozę, która stanowi mieszankę celulozy i nitrogliceryny, dostarczając silnej energii wyrzutu pocisku. Charakteryzuje się stabilnością oraz niskim poziomem zapłonu, co sprawia, że nie ulega łatwemu zapaleniu. Broń przystosowana do tego rodzaju prochu posiada znak "N" na lufie.
Proch dymny był używany na początku XX wieku i składał się z saletry potasowej, siarki oraz pyłu węglowego. Saletra potasowa dostarczała energii do wyrzutu pocisku, natomiast siarka i pył węglowy tworzyły dużą ilość dymu po strzale, ułatwiając obserwację trajektorii lotu pocisku. Jednakże proch dymny miał tendencję do samozapalania się, co czyniło go bardziej niebezpiecznym od prochu bezdymnego; dlatego też obecnie stosuje się go tylko w specjalnie przystosowanej broni palnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj proch w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- przyrzut
szybkie przyłożenie broni do ramienia.
- parzyć się
o ptakach zaspokajających popęd płciowy.
- polowanie zbiorowe
polowanie, w którym uczestniczy przynajmniej dwóch myśliwych, współpracujących ze sobą.
- pasza treściwa, pasza treściwa, karma treściwa
pasza odznaczająca się dużą zawartością składników pokarmowych w jednostce wagowej (np. ziarno zbóż).
- para, para, parka
samiec i samica tego samego gatunku.
- przeziernik
przyrząd celowniczy z otworem w środku, zastępujący szczerbinki.
- podstrzelić
na polowaniu zbiorowym strzelać do zwierzyny wychodzącej na sąsiada.
- prowadzący polowanie
myśliwy wyznaczony przez zarząd koła łowieckiego do kierowania polowaniem zbiorowym.
- przewód łowiecki
inaczej conductus.
- pędzel, pędzel, wiecheć
kiść włosów na zewnętrznej części organu płciowego rogacza, byka, tryka i dzika.