Definicja hasła: prośna
- prośna
ciężarna locha
Prośna to termin używany w łowiectwie do opisania ciężarnej loszki. Loszka, czyli samica dzika, wpada w okres prośny raz w roku, zazwyczaj w okresie zimowym lub wczesnowiosennym. Wtedy to odbywa się tzw. ruj, czyli okres godowy, podczas którego loszka może zajść w ciążę. Ciąża u loszki trwa około 3 miesiące, po czym na świat przychodzą młode, zwane "proszeniem".
Określenie "prośna" odnosi się więc do loszki będącej w stanie ciąży, co ma istotne znaczenie dla polowania. Zgodnie z zasadami etyki i ochrony przyrody, prośne lochy (czyli te, które noszą w łonie potomstwo) są objęte ochroną i nie mogą być obiektem polowań. Jest to istotne z punktu widzenia zachowania równowagi populacji dzikich zwierząt i dbałości o przetrwanie gatunku.
W kontekście polowania, gromadzenie informacji o prośnych lochach pozwala na monitorowanie stanu populacji dzikich zwierząt oraz planowanie odpowiednich działań ochronnych. Dzięki temu można uniknąć zaburzeń ekologicznych wynikających z nadmiernego odłowu osobników płci żeńskiej znajdujących się w ciąży.
Warto również podkreślić, że okres rui jest czasem intensywnych zmian zachowań u dzików oraz stanowi wyzwanie dla myśliwych i leśniczych. Świadomość obecności prośnych samic oraz ich ochrona to ważne elementy odpowiedzialnego zarządzania populacją dzika i utrzymania naturalnej równowagi w środowisku leśnym.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj prośna w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- podpórka
laska lub rozwidlony drążek służący do podparcia broni kulowej przy strzale przez lunetę.
- przyrzut
szybkie przyłożenie broni do ramienia.
- ptaki, ptaki (Aves)
gromada kręgowców, których przednia para kończyn przekształcona jest w skrzydła, a szczęka oraz żuchwa są wydłużone i wraz z pokrywą rogową tworzą dziób.
- paszcza
otwór gębowy niedźwiedzia, wilka, rysia i psa.
- posznurować
o lisie: pobiec prosto.
- pies podsokoli
pies legawy (najczęściej wyżeł) współpracujący w czasie polowania z ptakiem łowczym
- przełaj
- jeden z największych ciężarów łowieckich w dawnej Polsce, polegający na obowiązku pilnowania zwierzyny łatwo zmieniającej swoją ostoję.
- pastorał
podpórka służąca do oparcia broni przy strzale
- przetrzebić
zmniejszyć liczbę zwierzyny przez nadmierny odstrzał.
- piszczałka
wabik (zwykle kościany) na jarząbki.