Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: prowadzenie

prowadzenie

1) o jeleniu, danielu, dziku: przewodzenie stadu;
2) o samicy: opieka nad potomstwem,
3) o myśliwym: przesuwanie wylotu lufy za poruszającym się celem.

Prowadzenie to jedno z ważniejszych zachowań stadnych u jeleni, dziko zwanej też sarną czy danielem. W ramach tego zachowania jednostki silniejsze lub bardziej doświadczone wiodą młodsze i słabsze osobniki, kierując nimi w bezpieczne miejsca, np. w przypadku zagrożenia przez drapieżniki. Prowadzenie może mieć również charakter rozrodczy, gdy samiec prowadzi stado samic w okresie godowym.

W kontekście samic, prowadzenie odnosi się do opieki nad potomstwem. Samica ma za zadanie prowadzić młode, dbać o ich bezpieczeństwo oraz zapewnić im dostęp do pokarmu i schronienia. Jest to kluczowy element w życiu stadnego ssaków i stanowi istotną część troski matczynej.

Dla myśliwego prowadzenie oznacza przesuwanie lufy broni za poruszającym się celem. Jest to umiejętność kluczowa dla trafienia zwierzęcia podczas polowania. Prowadzenie wymaga precyzyjnej koordynacji ruchów oraz szybkiej reakcji na zmieniającą się sytuację, co jest niezbędne w celu osiągnięcia celu.

Warto zauważyć, że pojęcie "prowadzenia" przybiera różne znaczenia w zależności od kontekstu biologicznego czy łowieckiego. Nawiasem mówiąc, jest fascynujące obserwować jak te różnorodne manifestacje tego zachowania wpływają na funkcjonowanie różnych gatunków oraz jak są wykorzystywane przez człowieka w kontekście łowieckim.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj prowadzenie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

podkowa

ciemnobrązowy łuk upierzenia na piersi kuropatwy.

przesadzić

o zwierzynie: przeskakiwać przez linię gdzie stoją myśliwi.

postrzałek

zwierz raniony strzałem (ale nie śmiertelnie).

podgorzałka, podgorzałka (Nyroca nyroca Sulld)

ptak z rzędu blaszkodziobych należący do grążyc. Długość ciała do 42 cm, rozpiętość skrzydeł do 65 cm, ciężar 0,5-0,7 kg. Kaczor w upierzeniu godowym ma głowę, szyję i pierś (...)

posokowiec

pies myśliwski pracujący na farbie,

parkoty

okres godowy u zajęcy (pierwsze parkoty przypadają na styczeń i luty).

pasowanie na myśliwego

stary obyczaj przyjmowania adepta do grona myśliwych. Nakazuje on dokonać tego ceremonialnie po ustrzeleniu przez adepta pierwszej sztuki grubej zwierzyny. Najstarszy wiekiem i doświadczeniem (...)

patrochy

niejadalne wnętrzności zwierzyny.

pudło

chybiony strzał.

pyf

rozkaz dla psa myśliwskiego wystawiającego, aby ruszył zwierzyny.