Definicja hasła: prochownica
- prochownica, prochownica, pulwersak
dawniej używany rożek (bogato zdobiony) do noszenia prochu.
Prochownica to historyczny przedmiot służący do przechowywania i noszenia prochu. Była to skórzana torba zdobiona ornamentami, zazwyczaj wykonana z ciemnej skóry oraz wyposażona w metalowe okucia i ozdobne guziki. Wewnątrz prochownicy znajdował się pojemnik na proch z specjalnymi uszczelkami zapobiegającymi wyciekaniu prochu. Dodatkowo, prochownica była wyposażona w sznurek lub pasek umożliwiający jej noszenie na ramieniu lub biodrze.
Przeznaczeniem prochownicy było przechowywanie niezbędnego zaopatrzenia strzeleckiego, umożliwiając myśliwym i łucznikom dostęp do prochu potrzebnego do strzelania. Stanowiła ważny element ubioru myśliwego i łuczniczego od średniowiecza aż do XIX wieku. Ponadto, miała ona również wymiar symboliczny, stanowiąc o statusie społecznym oraz bogactwie ich posiadaczy.
Współcześnie prochownice są uważane za antyki i często wystawiane na aukcjach lub sprzedawane jako kolekcjonerskie przedmioty. Ponadto znajdują one zastosowanie jako ozdoby wnętrz, nadając im historyczny charakter oraz oddając hołd tradycji łowieckiej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj prochownica w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- pocisk
w broni myśliwskiej część naboju (rażąca); może być kula lub śrut (zob. amunicja myśliwska).
- pokot, pokot, rozkład
ogół zwierzyny ubitej na polowaniu ułożony wg ustalonej kolejności (hierarchii łowieckiej). Rozłożonego pokotu nie wolno przejść w poprzek. Pokot wraz z sygnałami i ogniskiem powinien (...)
- paradoks
gwintowanie końca lufy w broni śrutowej. W przypadku strzelania, kulą paradoks miał nadać jej ruch obrotowy.
- posoka
dawna nazwa farby grubej zwierzyny.
- paszcza
otwór gębowy niedźwiedzia, wilka, rysia i psa.
- pudło
chybiony strzał.
- pogłowie
ogół zwierzyny danego gatunku, bytującego na określonym terenie.
- podryw
polowanie polegające na strzelaniu do ptactwa płoszonego przez samego myśliwego.
- piszczeć
o samicy sarny (kozie): wydawać głos (pisk).
- poduszka, poduszka, baka
wypukłość na kolbie broni myśliwskiej, do której przykłada się policzek podczas celowania i strzału (zob. łoże).