Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: prochownica

prochownica, prochownica, pulwersak

dawniej używany rożek (bogato zdobiony) do noszenia prochu.

Prochownica to historyczny przedmiot służący do przechowywania i noszenia prochu. Była to skórzana torba zdobiona ornamentami, zazwyczaj wykonana z ciemnej skóry oraz wyposażona w metalowe okucia i ozdobne guziki. Wewnątrz prochownicy znajdował się pojemnik na proch z specjalnymi uszczelkami zapobiegającymi wyciekaniu prochu. Dodatkowo, prochownica była wyposażona w sznurek lub pasek umożliwiający jej noszenie na ramieniu lub biodrze.

Przeznaczeniem prochownicy było przechowywanie niezbędnego zaopatrzenia strzeleckiego, umożliwiając myśliwym i łucznikom dostęp do prochu potrzebnego do strzelania. Stanowiła ważny element ubioru myśliwego i łuczniczego od średniowiecza aż do XIX wieku. Ponadto, miała ona również wymiar symboliczny, stanowiąc o statusie społecznym oraz bogactwie ich posiadaczy.

Współcześnie prochownice są uważane za antyki i często wystawiane na aukcjach lub sprzedawane jako kolekcjonerskie przedmioty. Ponadto znajdują one zastosowanie jako ozdoby wnętrz, nadając im historyczny charakter oraz oddając hołd tradycji łowieckiej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj prochownica w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

pasynek

odnoga na łopacie łosia.

praca psa

sposób wykonywania zadań przez psa myśliwskiego (oceniany na konkursach).

pochwa

futerał ochronny na głownię białej brom myśliwskiej, wykonany przeważnie ze skóry okutej

piszczeć

o samicy sarny (kozie): wydawać głos (pisk).

pudło

chybiony strzał.

poprawka

drugi strzał do tego samego celu (po pierwszym nieskutecznym).

prowadzący polowanie

myśliwy wyznaczony przez zarząd koła łowieckiego do kierowania polowaniem zbiorowym.

para, para, parka

samiec i samica tego samego gatunku.

ptak łowczy, ptak łowczy, ptak myśliwski

ptak drapieżny używany do polowań. W Polsce używano sokołów i jastrzębi. Współcześni sokolnicy polują na ogół z jastrzębiami.

padać w ogniu

o zwierzynie, która strzelona dokładnie pozostaje na miejscu strzału.