Definicja hasła: prochownica
- prochownica, prochownica, pulwersak
dawniej używany rożek (bogato zdobiony) do noszenia prochu.
Prochownica to historyczny przedmiot służący do przechowywania i noszenia prochu. Była to skórzana torba zdobiona ornamentami, zazwyczaj wykonana z ciemnej skóry oraz wyposażona w metalowe okucia i ozdobne guziki. Wewnątrz prochownicy znajdował się pojemnik na proch z specjalnymi uszczelkami zapobiegającymi wyciekaniu prochu. Dodatkowo, prochownica była wyposażona w sznurek lub pasek umożliwiający jej noszenie na ramieniu lub biodrze.
Przeznaczeniem prochownicy było przechowywanie niezbędnego zaopatrzenia strzeleckiego, umożliwiając myśliwym i łucznikom dostęp do prochu potrzebnego do strzelania. Stanowiła ważny element ubioru myśliwego i łuczniczego od średniowiecza aż do XIX wieku. Ponadto, miała ona również wymiar symboliczny, stanowiąc o statusie społecznym oraz bogactwie ich posiadaczy.
Współcześnie prochownice są uważane za antyki i często wystawiane na aukcjach lub sprzedawane jako kolekcjonerskie przedmioty. Ponadto znajdują one zastosowanie jako ozdoby wnętrz, nadając im historyczny charakter oraz oddając hołd tradycji łowieckiej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj prochownica w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- przewód
kanał w lufie.
- przyrzut
szybkie przyłożenie broni do ramienia.
- podkowa
ciemnobrązowy łuk upierzenia na piersi kuropatwy.
- postrzał
miejsce trafienia zwierzyny.
- psy, psowate, psy, psowate (Canidae)
rodzina mięsożernych, do której należą występujące w Polsce trzy gatunki łowne: wilk, lis i jenot oraz wszystkie psy domowe, w tym psy myśliwskie, które prawdopodobnie były pierwszymi (...)
- paszcza
otwór gębowy niedźwiedzia, wilka, rysia i psa.
- przyszłościowa sztuka
osobnik nadający się do dalszej hodowli.
- puller
człowiek obsługujący maszyny do podawania rzutków.
- ptaszniczka
długa myśliwska broń palna małego kalibru, używana do polowania na ptaki od XVI w., wyposażona zazwyczaj w zewnętrzny zamek kołowy i ściętą, bogato inkrustowaną kolbę.
- posadzić
o ptaku łowczym: strącić zdobycz na ziemię.