Internetowy Słownik Łowiecki

Pasowanie na myśliwego to dawny obyczaj, który miał miejsce w średniowieczu, a polegał na ceremonialnym przyjęciu adepta do grona myśliwych. Rytuał ten wymagał od adeptów ustrzelenia pierwszej sztuki grubej zwierzyny, co było warunkiem przystąpienia do ceremonii. Podczas pasowania najstarszy wiekiem i doświadczeniem myśliwy lub łowczy kreślił kordelasem znak krzyża na czoło nowego myśliwego, umoczonego w farbie ubitego zwierza. Następnie wykonywał trzy uderzenia płazem kordelasa po ramieniu nowego członka i ogłaszał: „Pasuję cię na rycerza św. Huberta, bądź prawym, mężnym i uczciwym myśliwym”. Po ceremonii adepta uznawano za pełnoprawnego członka grona myśliwych, co dawało mu prawo do polowań i udziału w innych obrzędach łowieckich.

Obecnie pasowanie na myśliwego jest traktowane jako tradycyjny rytuał przyjmowania nowych członków do środowiska łowieckiego. Mimo że nie ma on już takiej formalnej wagi jak dawniej, nadal jest realizowany w niektórych kręgach łowieckich jako sposób uhonorowania osoby, która pokazała swoje umiejętności łowieckie. Zasadniczo, pasowanie na myśliwego ma również funkcję integrującą w obrębie grupy myśliwych oraz odzwierciedla szacunek dla tradycji łowieckiej i wartości z nią związanych. Choć obecnie coraz rzadziej spotykany, rytuał ten nadal pozostaje elementem dziedzictwa kulturowego związanego z polowaniami i jest przypominany podczas różnego rodzaju uroczystości związanych ze środowiskiem łowieckim.