Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: puller

puller

człowiek obsługujący maszyny do podawania rzutków.

Puller – osoba odpowiedzialna za obsługę maszyn do podawania rzutków w kontekście łowiectwa. Zadaniem pullera jest zarządzanie maszynami, aby zapewnić bezpieczne i skuteczne wypuszczanie rzutek podczas polowania. Ponieważ praca ta wymaga precyzji i szybkiego reagowania na zmieniające się warunki, puller musi posiadać dobrą koordynację ruchową oraz umiejętności manualne. Jego obowiązki obejmują także konserwację i naprawę urządzeń, co wymaga znajomości technik bezpiecznego użytkowania maszyn.

Dobry puller musi zdawać sobie sprawę z przepisów dotyczących łowiectwa i bezpieczeństwa oraz być przygotowany na ewentualne sytuacje awaryjne. Ponadto powinien aktywnie stosować środki ostrożności związane z obsługą maszyn do podawania rzutków, aby uniknąć potencjalnych niebezpieczeństw. Zaletą dobrego pullera jest również umiejętność elastycznego adaptowania się do różnych sytuacji i warunków polowania, a także skuteczna współpraca z innymi członkami grupy łowieckiej.

W kontekście pracy pullera ważne jest posiadanie wiedzy na temat różnych typów dzikiej zwierzyny, ich zachowań i sposobu interakcji z terenem łowieckim. To pozwala na właściwe dostosowanie prędkości i kierunku wypuszczania rzutek dla efektywnego przyciągnięcia zwierząt do miejsca polowania. Dlatego również znajomość terenu oraz przeprowadzenie oceny ryzyka są kluczowe dla skutecznej pracy pullera.

Oprócz umiejętności technicznych, doskonały puller wykazuje się również wysoką kulturą osobistą oraz umiejętnościami interpersonalnymi, które pozwalają mu skutecznie komunikować się i współpracować zarówno z innymi członkami grupy łowieckiej, jak i innymi uczestnikami polowania czy działaczami łowieckimi.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj puller w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

pąd

trop zwierzęcia, po którym przebiegły psy

perły

nieregularne zgrubienia i wyrostki na tykach poroża byka i kozła.

polano, polano, wiecha

ogon wilka.

ptaszniczka

długa myśliwska broń palna małego kalibru, używana do polowania na ptaki od XVI w., wyposażona zazwyczaj w zewnętrzny zamek kołowy i ściętą, bogato inkrustowaną kolbę.

pan bobrowy, pan bobrowy (dominus castorum)

najwyższy urzędnik pilnujący książęcego monopolu polowania na bobry. Podlegały mu zastępy bobrowników z całego kraju.

psy, psowate, psy, psowate (Canidae)

rodzina mięsożernych, do której należą występujące w Polsce trzy gatunki łowne: wilk, lis i jenot oraz wszystkie psy domowe, w tym psy myśliwskie, które prawdopodobnie były pierwszymi (...)

piastun

młody niedźwiedź będący pod opieką matki.

pieśń głuszca

głos wydawany przez tokującego koguta. Składa się z 4 wyraźnie oddzielonych zwrotek: klapanie powtarzane 5-15 razy przez około 4 s., trelowanie około 2 s., korkowanie - krótki główny ton (...)

proćna

o ciężarnej losze.

prośna

ciężarna locha