Definicja hasła: pogonić
- pogonić
o psie myśliwskim: popędzić za ruszonym zającem.
Pogonić - w kontekście psów myśliwskich oznacza działanie polegające na popędzeniu za ruszonym zającem lub inną zwierzyną łowną. Pies myśliwski, który pogania, wykazuje wyjątkowe umiejętności polowania i działania w terenie, posiadając silny instynkt tropienia oraz zdolność do utrzymania tempa biegu przez dłuższy czas. Proces pogonić jest istotnym elementem polowania z udziałem psów, a ich właściwe wyszkolenie oraz zdolności myśliwskie decydują o skuteczności tego etapu polowania.
Podczas pogoni psich aktualne położenie i zachowanie zającawpływa na kierowanie i kontrolę psów przez mysliwego oraz determinuje ich reakcje. Psy są szkolone w celu trafnego rozpoznania tropu zwierzęcia i jego śledzenia podczas biegu. Skuteczna pogon może znacząco przyspieszyć dalsze fazypolowania oraz zapewnić bezpieczne zastrzelenie zwierzyny dla psa myśliwskiego.
Pies myśliwski odpowiedzialny za pogonienie zająca czy innego zwierzęcia łownego musi posiadać nie tylko fizyczną sprawność, ale również umiejętność skupienia się na zadaniu i reagowania na sygnały od mysliwego. Dobrze wyszkolony pies potrafi dostosować swoje tempo biegu do zmieniającej się sytuacji terenowej, co jest kluczowe dla skutecznego przeprowadzenia pogoni.
Warto także pamiętać, że prawidłowe pogonienie przez psy myśliwskieułatwia cały proces polowania, jednak wymaga również precyzji i odpowiedniej oceny ze strony mysliwego. To on decyduje o odpowiednim czasie oddania strzału oraz dba o bezpieczne warunki dla psa w trakcie akcji polowania. Dzięki komplementarnemu dzialaniu zoorganizowana para pies i mysliwy tworzy efektywny zespół w celu osiągnięcia sukcesu łowieckiego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pogonić w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- pąd
trop zwierzęcia, po którym przebiegły psy
- podstrzelić
na polowaniu zbiorowym strzelać do zwierzyny wychodzącej na sąsiada.
- piszczeć
o samicy sarny (kozie): wydawać głos (pisk).
- padlina
ciało nieżywego zwierzęcia, które padło w sposób naturalny.
- pustorogie, pustorogie (Bovidae)
rodzina przeżuwaczy, u których rogi są puste w środku, nierozgałęzione i występują przeważnie u przedstawicieli obu płci. Nie zrzucają rogów. Ze zwierząt łownych do pustorogów (...)
- parch lisów
choroba grzybicza skóry lisów.
- podjazd
rodzaj polowania polegający na podjeżdżaniu (na sankach lub furmanką) przez myśliwego do zwierzyny na odległość strzału. Myśliwy wyskakuje z pojazdu i kryje się za drzewem lub krzakiem, (...)
- przybitka
1) wojłokowa, rodzaj korka oddzielającego w naboju śrutowym proch od śrutu;
2) tekturowa, zamykająca nabój śrutowy (zob. (...)
- parzyć się
o ptakach zaspokajających popęd płciowy.
- pętla
splątane tropy zająca na śniegu.