Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: pogonić

pogonić

o psie myśliwskim: popędzić za ruszonym zającem.

Pogonić - w kontekście psów myśliwskich oznacza działanie polegające na popędzeniu za ruszonym zającem lub inną zwierzyną łowną. Pies myśliwski, który pogania, wykazuje wyjątkowe umiejętności polowania i działania w terenie, posiadając silny instynkt tropienia oraz zdolność do utrzymania tempa biegu przez dłuższy czas. Proces pogonić jest istotnym elementem polowania z udziałem psów, a ich właściwe wyszkolenie oraz zdolności myśliwskie decydują o skuteczności tego etapu polowania.

Podczas pogoni psich aktualne położenie i zachowanie zającawpływa na kierowanie i kontrolę psów przez mysliwego oraz determinuje ich reakcje. Psy są szkolone w celu trafnego rozpoznania tropu zwierzęcia i jego śledzenia podczas biegu. Skuteczna pogon może znacząco przyspieszyć dalsze fazypolowania oraz zapewnić bezpieczne zastrzelenie zwierzyny dla psa myśliwskiego.

Pies myśliwski odpowiedzialny za pogonienie zająca czy innego zwierzęcia łownego musi posiadać nie tylko fizyczną sprawność, ale również umiejętność skupienia się na zadaniu i reagowania na sygnały od mysliwego. Dobrze wyszkolony pies potrafi dostosować swoje tempo biegu do zmieniającej się sytuacji terenowej, co jest kluczowe dla skutecznego przeprowadzenia pogoni.

Warto także pamiętać, że prawidłowe pogonienie przez psy myśliwskieułatwia cały proces polowania, jednak wymaga również precyzji i odpowiedniej oceny ze strony mysliwego. To on decyduje o odpowiednim czasie oddania strzału oraz dba o bezpieczne warunki dla psa w trakcie akcji polowania. Dzięki komplementarnemu dzialaniu zoorganizowana para pies i mysliwy tworzy efektywny zespół w celu osiągnięcia sukcesu łowieckiego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pogonić w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

pokot, pokot, rozkład

ogół zwierzyny ubitej na polowaniu ułożony wg ustalonej kolejności (hierarchii łowieckiej). Rozłożonego pokotu nie wolno przejść w poprzek. Pokot wraz z sygnałami i ogniskiem powinien (...)

przełaj

- jeden z największych ciężarów łowieckich w dawnej Polsce, polegający na obowiązku pilnowania zwierzyny łatwo zmieniającej swoją ostoję.

piórko malarskie

zob. ostrolotka.

podkowa

ciemnobrązowy łuk upierzenia na piersi kuropatwy.

przybitka

1) wojłokowa, rodzaj korka oddzielającego w naboju śrutowym proch od śrutu;
2) tekturowa, zamykająca nabój śrutowy (zob. (...)

pojedynka

broń myśliwska jednostrzałowa.

podłowczy

pomocnik łowczego.

poidło

naturalny lub sztuczny zbiornik z wodą, z którego korzysta zwierzyna.

pojedynek

zwierz (samiec), który wiedzie samotny tryb życia.

perukarz

kozioł noszący poroże zdeformowane w kształcie narośli kostnej pokrytej scypulem. Powitanie peruki wiąże się z utratą lub uszkodzeniem jąder. Zjawisko to dużo rzadziej występuje wśród (...)