Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: plusk

plusk, plusk, kielnia

ogon bobra.

Plusk to ogon bobra, stanowiący ważny element jego anatomii. Jest on długi i szeroki, zazwyczaj mierzący od 30 do 40 cm długości i mający szerokość od 10 do 15 cm. Ogon bobra jest pokryty grubą warstwą tłustej skóry, która chroni go przed wodą i zimnem. Jest bardzo silny i wytrzymały, co umożliwia wykonywanie różnych czynności, takich jak pływanie, nurkowanie i skakanie. Służy również do utrzymywania równowagi podczas poruszania się po powierzchni wody.

Plusk bobra pełni także funkcje komunikacyjne między bobrami oraz obronne przed drapieżnikami. Bobry uderzają swoimi ogonami w wodę jako ostrzeżenie o nadchodzącym niebezpieczeństwie lub po prostu jako forma powitania. Dodatkowo ogon bobra może być używany do polowania na ryby lub inne małe zwierzęta wodne. Jego silna budowa umożliwia wykonywanie różnych czynności oraz komunikację z innymi bobrami, a także obronę przed drapieżnikami. Pełni także rolę podczas polowania na ryby i inne małe zwierzęta wodne.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj plusk w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

płochacz

pies myśliwski przeznaczony do wypłaszania zwierzyny z zarośli lub szuwarów (np. spaniel).

poroże

parzyste wyrostki kostne nasadzane na możdżeniach samców (wyjątek: u renifera także samic) jeleniowatych. Poroże jest corocznie zrzucane i ponownie nasadzane. Poroże jelenia, łosia i (...)

ptak łowczy, ptak łowczy, ptak myśliwski

ptak drapieżny używany do polowań. W Polsce używano sokołów i jastrzębi. Współcześni sokolnicy polują na ogół z jastrzębiami.

poskromić

w sokolnictwie: zmusić ptaka łowczego do poddania się woli myśliwego.

pole

1) teren, na którym odbywa się polowanie;
2) rok pracy psa myśliwskiego (np. drugie pole - drugi sezon).

pojedynka

broń myśliwska jednostrzałowa.

pąd

trop zwierzęcia, po którym przebiegły psy

pasy zaporowe

łowieckie poletka żerowe i zgryzowe lokalizowane w lesie na drodze do pól lub upraw leśnych, mające na celu zatrzymanie zwierzyny i uniknięcie wyrządzanych przez nią szkód.

podkładacz

myśliwy lub pomocnik, który wchodzi z psami do miotu i naprowadza je na świeży trop zwierzyny.

ptaszniczka

długa myśliwska broń palna małego kalibru, używana do polowania na ptaki od XVI w., wyposażona zazwyczaj w zewnętrzny zamek kołowy i ściętą, bogato inkrustowaną kolbę.