Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: plusk

plusk, plusk, kielnia

ogon bobra.

Plusk to ogon bobra, stanowiący ważny element jego anatomii. Jest on długi i szeroki, zazwyczaj mierzący od 30 do 40 cm długości i mający szerokość od 10 do 15 cm. Ogon bobra jest pokryty grubą warstwą tłustej skóry, która chroni go przed wodą i zimnem. Jest bardzo silny i wytrzymały, co umożliwia wykonywanie różnych czynności, takich jak pływanie, nurkowanie i skakanie. Służy również do utrzymywania równowagi podczas poruszania się po powierzchni wody.

Plusk bobra pełni także funkcje komunikacyjne między bobrami oraz obronne przed drapieżnikami. Bobry uderzają swoimi ogonami w wodę jako ostrzeżenie o nadchodzącym niebezpieczeństwie lub po prostu jako forma powitania. Dodatkowo ogon bobra może być używany do polowania na ryby lub inne małe zwierzęta wodne. Jego silna budowa umożliwia wykonywanie różnych czynności oraz komunikację z innymi bobrami, a także obronę przed drapieżnikami. Pełni także rolę podczas polowania na ryby i inne małe zwierzęta wodne.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj plusk w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

pogonić

o psie myśliwskim: popędzić za ruszonym zającem.

pancerz

1) upierzenie piersi głuszca;
2) płaszcz, zewnętrzna powłoka pocisku kulowego.

pokot, pokot, rozkład

ogół zwierzyny ubitej na polowaniu ułożony wg ustalonej kolejności (hierarchii łowieckiej). Rozłożonego pokotu nie wolno przejść w poprzek. Pokot wraz z sygnałami i ogniskiem powinien (...)

pomruk

głos wydawany przez niedźwiedzia, jelenia byka i borsuka.

pierzenie się

wymiana piór u ptaków.

par force

rodzaj polowania konno z psami gończymi na jelenie, dziki, zające, lisy, rozpowszechniony głównie w Anglii.

pochwa

futerał ochronny na głownię białej brom myśliwskiej, wykonany przeważnie ze skóry okutej

pęta

krótkie rzemyki służące do przytrzymania ptaka łowczego.

paprać się

o ptakach: kąpać się w piasku.

panewka

wklęsłe miejsce znajdujące się pod kurkiem strzelby skałkowej, gdzie podsypywało się proch (zob. skałkówka).