Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: plusk

plusk, plusk, kielnia

ogon bobra.

Plusk to ogon bobra, stanowiący ważny element jego anatomii. Jest on długi i szeroki, zazwyczaj mierzący od 30 do 40 cm długości i mający szerokość od 10 do 15 cm. Ogon bobra jest pokryty grubą warstwą tłustej skóry, która chroni go przed wodą i zimnem. Jest bardzo silny i wytrzymały, co umożliwia wykonywanie różnych czynności, takich jak pływanie, nurkowanie i skakanie. Służy również do utrzymywania równowagi podczas poruszania się po powierzchni wody.

Plusk bobra pełni także funkcje komunikacyjne między bobrami oraz obronne przed drapieżnikami. Bobry uderzają swoimi ogonami w wodę jako ostrzeżenie o nadchodzącym niebezpieczeństwie lub po prostu jako forma powitania. Dodatkowo ogon bobra może być używany do polowania na ryby lub inne małe zwierzęta wodne. Jego silna budowa umożliwia wykonywanie różnych czynności oraz komunikację z innymi bobrami, a także obronę przed drapieżnikami. Pełni także rolę podczas polowania na ryby i inne małe zwierzęta wodne.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj plusk w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

piszczałka

wabik (zwykle kościany) na jarząbki.

parkać się

o ptakach: łączyć się w pary.

pióro
(...)

pieśń głuszca

głos wydawany przez tokującego koguta. Składa się z 4 wyraźnie oddzielonych zwrotek: klapanie powtarzane 5-15 razy przez około 4 s., trelowanie około 2 s., korkowanie - krótki główny ton (...)

przesadzić

o zwierzynie: przeskakiwać przez linię gdzie stoją myśliwi.

psiarczyk

dawniej chłopiec przy psach, pomocnik kotłowego.

par force

rodzaj polowania konno z psami gończymi na jelenie, dziki, zające, lisy, rozpowszechniony głównie w Anglii.

paradoks

gwintowanie końca lufy w broni śrutowej. W przypadku strzelania, kulą paradoks miał nadać jej ruch obrotowy.

pole

1) teren, na którym odbywa się polowanie;
2) rok pracy psa myśliwskiego (np. drugie pole - drugi sezon).

przybitka

1) wojłokowa, rodzaj korka oddzielającego w naboju śrutowym proch od śrutu;
2) tekturowa, zamykająca nabój śrutowy (zob. (...)