Internetowy Słownik Łowiecki

Pocisk to część naboju broni myśliwskiej, która jest rażąca. Może przyjmować postać kuli lub śrutu. Amunicja do broni myśliwskiej dzieli się na śrutową i kulową. Amunicja śrutowa jest przeznaczona do broni myśliwskiej o lufach gładkich i jest stosowana do polowania na zwierzynę drobną oraz duże drapieżniki jak ryś czy wilk. Natomiast amunicja kulowa może być używana zarówno do broni o lufach gładkich, jak i gwintowanych, co wpływa na jej budowę. Donośność strzału śrutowego wynosi zazwyczaj 250-450 m, w zależności od grubości śrutu, przy czym im jest on grubszy, tym większa donośność. Skuteczność strzału śrutowego wynosi około 40 m. Z kolei donośność strzału kulowego dla pocisków wystrzelonych z lufy gładkiej to około 1500 m, a dla pocisków wystrzelonych z lufy gwintowanej odpowiednio 4000 m. Skuteczność w pierwszym przypadku wynosi około 60 m, a w drugim 200 m.

Nabój do broni o lufach gładkich składa się z tekturowej lub plastykowej łuski zakończonej metalowym okuciem, w którym znajduje się spłonka, proch, przybitka wojłokowa lub plastykowa oraz pocisk złożony ze śrucin o jednakowej średnicy (od 2 mm do 4,75 mm). Pocisk może znajdować się dodatkowo w tzw. koszyczku, który jednocześnie zastępuje przybitkę. Nabój kulowy różni się od ww., głównie pod względem kształtu pocisku. Natomiast nabój kulowy do broni o lufach gwintowanych składa się z metalowej (przeważnie mosiężnej) łuski, spłonki prowadzącej zapłon prochu oraz pocisku o budowie uzależnionej od producenta i przeznaczenia broni. Każdy nabój ma kaliber i długość komory nabojowej podaną na łusce, a nabój przeznaczony do kulowej broni łamanej posiada dodatkowo symbol R oraz specjalne wyposażenie – kryzę lub wtok – dostosowane do rodzaju broni.