Definicja hasła: pudlarz
- pudlarz
myśliwy, który podczas polowania grupowego oddał najwięcej chybionych strzałów
Pudlarz – termin używany w łowiectwie do określenia myśliwego, który podczas polowania grupowego oddaje najwięcej chybionych strzałów. Jest on stosowany zarówno z pozytywnym, jak i negatywnym wydźwiękiem. W kontekście pozytywnym pudlarz jest aktywnym i zaangażowanym myśliwym, który chętnie uczestniczy w polowaniu oraz gotowy jest do oddania strzału w każdej sytuacji. Jego entuzjazm może być inspirujący dla innych uczestników polowania. Natomiast w aspekcie negatywnym pudlarz może być postrzegany jako osoba, która nie potrafi celować i oddawać strzałów skutecznie. To może wynikać z braku doświadczenia lub umiejętności technicznych, co powoduje marnowanie amunicji oraz stwarzanie zagrożenia dla innych myśliwych poprzez niedokładne oddawanie strzałów. Termin ten odnosi się zatem do różnych stron zaangażowania i umiejętności myśliwego podczas polowania grupowego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pudlarz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- psy, psowate, psy, psowate (Canidae)
rodzina mięsożernych, do której należą występujące w Polsce trzy gatunki łowne: wilk, lis i jenot oraz wszystkie psy domowe, w tym psy myśliwskie, które prawdopodobnie były pierwszymi (...)
- pędzelek
kępka długich włosów na końcu ucha rysia.
- proca
jedna z najstarszych miotających broni myśliwskich. Złożony we dwoje rzemień z rozszerzoną częścią środkową (w kształcie miseczki), z której, w wyniku szybkiego obracania i puszczania (...)
- pudlarz
myśliwy, który podczas polowania grupowego oddał najwięcej chybionych strzałów
- podkowa
ciemnobrązowy łuk upierzenia na piersi kuropatwy.
- poszuk
umiejętność szybkiego oraz skutecznego poszukiwania i odnajdywania zwierzyny przez psa
- pasza soczysta, pasza soczysta, karma soczysta
karma zawierająca duży procent wody (buraki, ziemniaki, kiszonka).
- przyrzut
szybkie przyłożenie broni do ramienia.
- przełaj
- jeden z największych ciężarów łowieckich w dawnej Polsce, polegający na obowiązku pilnowania zwierzyny łatwo zmieniającej swoją ostoję.