Definicja hasła: pasy zaporowe
- pasy zaporowe
łowieckie poletka żerowe i zgryzowe lokalizowane w lesie na drodze do pól lub upraw leśnych, mające na celu zatrzymanie zwierzyny i uniknięcie wyrządzanych przez nią szkód.
Pasy zaporowe są systemem ochrony lasu i upraw leśnych stosowanym przez myśliwych. Składają się z poletek żerowych i zgryzowych, umieszczonych w lesie na drodze do pól lub upraw leśnych. Ich głównym celem jest powstrzymanie zwierzyny oraz minimalizacja wyrządzanych przez nią szkód. Kluczowymi elementami pasów zaporowych są druty kolczaste ustawione wokół poletka oraz tabliczki ostrzegawcze informujące o obecności systemu. Dodatkowo, wykorzystuje się sygnalizatory akustyczne emitujące dźwięk w momencie wystąpienia dzikich zwierząt. Te różnorodne elementy pozwalają dopasować system pasów zaporowych do konkretnej rodzaju zwierzyny oraz specyfiki terenu, na którym są stosowane. Dzięki temu pasy zaporowe stanowią skuteczną i wszechstronną metodę ochrony lasu przed szkodliwymi wpływami zwierząt.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj pasy zaporowe w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- prawka
prawa lufa broni myśliwskiej.
- posokowiec bawarski
pies myśliwski, wyglądem przypominający większych rozmiarów jamnika. Maść czerwonobrązowa lub czerwonożółta. Pracuje wyłącznie na farbie za postrzałkiem. Przydatny szczególnie w (...)
- puller
człowiek obsługujący maszyny do podawania rzutków.
- pojemność łowiska
maksymalna liczba zwierzyny jaka powinna bytować w danym łowisku, zależna od bazy żerowej. Przy zachowaniu pojemności łowiska zwierzyna nie wyrządza nadmiernych szkód w lesie i w uprawach (...)
- pomykać
o lisie, zającu i króliku: biec.
- prawo łowieckie
całokształt norm prawnych regulujących stosunki w zakresie organizacji i wykonywania łowiectwa. Podstawowym aktem prawnym jest Ustawa z dnia 17.VI.1959 r. o hodowli, ochronie zwierząt łownych (...)
- pędzelek
kępka długich włosów na końcu ucha rysia.
- parkać się
o ptakach: łączyć się w pary.
- polano, polano, wiecha
ogon wilka.
- ptaszniczka
długa myśliwska broń palna małego kalibru, używana do polowania na ptaki od XVI w., wyposażona zazwyczaj w zewnętrzny zamek kołowy i ściętą, bogato inkrustowaną kolbę.