Definicja hasła: paszcza
- paszcza
otwór gębowy niedźwiedzia, wilka, rysia i psa.
Paszcza jest częścią anatomiczną zwierząt, która służy do połykania pokarmu oraz wydawania dźwięków. Jest to otwór gębowy, który znajduje się na przedniej części głowy i składa się z ust, jamy ustnej, dziąseł oraz języka. Usta są otoczone wargami i mają za zadanie otwierać i zamykać paszczę, natomiast w jamie ustnej znajdują się dziąsła, które trzymają zęby w miejscu i chronią je przed uszkodzeniem. Język jest miękkim narządem, który służy do połykania pokarmu oraz wyczuwania smaku.
Paszcza ma również inne funkcje niż tylko spożywanie pokarmu. Zwierzęta mogą używać paszczy do obrony lub ataku. Niedźwiedzie, wilki, rysie i psy posiadają silne szczęki oraz duże zęby, które mogą być użyte do obrony lub ataku. Ponadto, paszcza może być wykorzystywana do wydawania dźwięków lub okazywania emocji. Zwierzęta mogą wydawać przez nią różne dźwięki takie jak szczekanie, warczenie czy ryczenie oraz okazywać emocje poprzez otwieranie paszczy bądź marszczenie warg.
W ten sposób, paszcza jest ważnym narządem anatomicznym dla wielu gatunków zwierząt. Służy ona do połykania pokarmu, obrony oraz okazywania emocji poprzez wydawanie dźwięków czy mową ciała. Paszcza składa się z ust, jamy ustnej, dziąseł i języka oraz umożliwia zwierzętom przystosowanie się do różnych czynności życiowych - od podstawowej potrzeby spożywania po wyrażanie siebie w środowisku naturalnym.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj paszcza w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- par force
rodzaj polowania konno z psami gończymi na jelenie, dziki, zające, lisy, rozpowszechniony głównie w Anglii.
- pies myśliwski
pies określonej rasy, który ze względu na cechy wrodzone nadaje się do układania myśliwskiego. Jego zadaniem jest pomagać myśliwemu przez wykonywanie jednej lub wielu czynności (psy (...)
- podgorzałka, podgorzałka (Nyroca nyroca Sulld)
ptak z rzędu blaszkodziobych należący do grążyc. Długość ciała do 42 cm, rozpiętość skrzydeł do 65 cm, ciężar 0,5-0,7 kg. Kaczor w upierzeniu godowym ma głowę, szyję i pierś (...)
- poduszka, poduszka, baka
wypukłość na kolbie broni myśliwskiej, do której przykłada się policzek podczas celowania i strzału (zob. łoże).
- pień
wyrostek kostny na czole samców zwierzyny płowej, na którym nasadzane jest poroże.
- pustorogie, pustorogie (Bovidae)
rodzina przeżuwaczy, u których rogi są puste w środku, nierozgałęzione i występują przeważnie u przedstawicieli obu płci. Nie zrzucają rogów. Ze zwierząt łownych do pustorogów (...)
- pyf
rozkaz dla psa myśliwskiego wystawiającego, aby ruszył zwierzyny.
- pole
1) teren, na którym odbywa się polowanie;
2) rok pracy psa myśliwskiego (np. drugie pole - drugi sezon).
- pomiatać
o samicach czworonożnych drapieżników (psy, borsuki, wilki, lisy): wydawać na świat potomstwo.
- przepiórka, przepiórka (Coturnix coturnix L.)
ptak z rodziny bażantów podobny do kuropatwy, ale mniejszy. Na grzbiecie ma duże kremowobiale kreski. Długość ciała 20 cm, rozpiętość skrzydeł 34 cm, ciężar 50-140 g. Żyje na polach i (...)