Definicja hasła: piszczeć
- piszczeć
o samicy sarny (kozie): wydawać głos (pisk).
Piszczeć to termin związany z sarnami (Capreolus capreolus) i odnosi się do wydawania przez samicę sarny charakterystycznego głosu, który jest określany jako pisk. Samice saren piszczą głównie w okresie rui, czyli godów, kiedy to starają się przyciągnąć uwagę samców. Dźwięk wydawany przez samicę jest krótki, ostrzy i głośny, będący sygnałem dla samców o gotowości do rozmnażania.
Podczas piszczenia sarnice mogą unosić grzbiet, demonstrując swoją gotowość oraz dominację wobec innych saren. Pisk samicy może być również skutecznym sposobem komunikacji między poszczególnymi osobnikami tego gatunku, zwłaszcza podczas sezonu godowego oraz w sytuacjach stresowych.
Piszczenie saren jest zatem istotnym elementem zachowań godowych oraz komunikacji między nimi. Dzięki temu dźwiękowi samice potrafią przekazać informacje o swoim stanie reprodukcyjnym oraz zdolności do rozmnażania. Ewolucyjnie ukształtowane piszczenie stanowi istotny element życia społecznego i rozrodczego tych zwierząt.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj piszczeć w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę P
- podłowczy
pomocnik łowczego.
- proch
materiał wybuchowy miotający stosowany w amunicji jako źródło energii do wyrzucenia pocisku. Proch bezdymny (używany współcześnie) wyrabia się z nitrocelulozy lub (rzadziej) z (...)
- posokowiec hanowerski
pies myśliwski średniej wielkości, maści brązowej z czarną maską na pysku. Głowę ma dużą z obwisłymi uszami i faflami, ogon długi i gruby. Pies jednostronny doskonale pracujący na (...)
- prowadzenie
1) o jeleniu, danielu, dziku: przewodzenie stadu;
2) o samicy: opieka nad potomstwem,
3) o myśliwym: przesuwanie wylotu lufy za poruszającym się celem.
- pistonówka
inaczej kapiszonówka.
- podjazd
rodzaj polowania polegający na podjeżdżaniu (na sankach lub furmanką) przez myśliwego do zwierzyny na odległość strzału. Myśliwy wyskakuje z pojazdu i kryje się za drzewem lub krzakiem, (...)
- przełaj
- jeden z największych ciężarów łowieckich w dawnej Polsce, polegający na obowiązku pilnowania zwierzyny łatwo zmieniającej swoją ostoję.
- pocisk
w broni myśliwskiej część naboju (rażąca); może być kula lub śrut (zob. amunicja myśliwska).
- padlina
ciało nieżywego zwierzęcia, które padło w sposób naturalny.
- podkowa
ciemnobrązowy łuk upierzenia na piersi kuropatwy.