Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: piszczeć

piszczeć

o samicy sarny (kozie): wydawać głos (pisk).

Piszczeć to termin związany z sarnami (Capreolus capreolus) i odnosi się do wydawania przez samicę sarny charakterystycznego głosu, który jest określany jako pisk. Samice saren piszczą głównie w okresie rui, czyli godów, kiedy to starają się przyciągnąć uwagę samców. Dźwięk wydawany przez samicę jest krótki, ostrzy i głośny, będący sygnałem dla samców o gotowości do rozmnażania.

Podczas piszczenia sarnice mogą unosić grzbiet, demonstrując swoją gotowość oraz dominację wobec innych saren. Pisk samicy może być również skutecznym sposobem komunikacji między poszczególnymi osobnikami tego gatunku, zwłaszcza podczas sezonu godowego oraz w sytuacjach stresowych.

Piszczenie saren jest zatem istotnym elementem zachowań godowych oraz komunikacji między nimi. Dzięki temu dźwiękowi samice potrafią przekazać informacje o swoim stanie reprodukcyjnym oraz zdolności do rozmnażania. Ewolucyjnie ukształtowane piszczenie stanowi istotny element życia społecznego i rozrodczego tych zwierząt.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj piszczeć w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę P

zobacz pełną listę haseł

pustorogie, pustorogie (Bovidae)

rodzina przeżuwaczy, u których rogi są puste w środku, nierozgałęzione i występują przeważnie u przedstawicieli obu płci. Nie zrzucają rogów. Ze zwierząt łownych do pustorogów (...)

poryk

jednorazowy, głośny ryk jelenia byka,

pies

samiec borsuka lub lisa.

pianie

wydawanie ostrego głosu przez koguty bażanta.

przepiórka, przepiórka (Coturnix coturnix L.)

ptak z rodziny bażantów podobny do kuropatwy, ale mniejszy. Na grzbiecie ma duże kremowobiale kreski. Długość ciała 20 cm, rozpiętość skrzydeł 34 cm, ciężar 50-140 g. Żyje na polach i (...)

przodownica

łania, locha, owca prowadząca stado (chmarę, watahę) i czuwająca nad ich bezpieczeństwem.

patrochy

niejadalne wnętrzności zwierzyny.

podeszwa

spód stopy niedźwiedzia.

przełaj

- jeden z największych ciężarów łowieckich w dawnej Polsce, polegający na obowiązku pilnowania zwierzyny łatwo zmieniającej swoją ostoję.

prośna

ciężarna locha