Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: topinambur

topinambur, topinambur (Helianthus tuberosus)

roślina wieloletnia z rodziny złożonych, szczególnie nadająca się do uprawy na poletkach łowieckich. Zarówno bulwy, łodygi, jak i liście są karmą lubianą przez zwierzynę.

Topinambur (Helianthus tuberosus) to wieloletnia roślina z rodziny złożonych, charakteryzująca się bulwami podobnymi do ziemniaków, które są bardzo smaczne oraz bogate w witaminy i minerały, takie jak potas, magnez, wapń i żelazo. Roślina ta znana jest szczególnie ze swojej zdolności do uprawy na poletkach łowieckich oraz ze względu na fakt, że zarówno jej bulwy, liście, jak i łodygi stanowią pożywną karmę dla zwierzyny. Topinambur jest odporny na mróz oraz może być uprawiany na glebach o niskim pH. Dzięki tym cechom jest doskonałym uzupełnieniem poletków łowieckich oraz sprzyja poprawie stanu pokarmowego zwierzyny.

W uprawie na poletkach łowieckich topinambur pełni istotną rolę jako roślina przyjazna dla zwierząt, zapewniając pożywną karmę i dodatkowy pokarm w okresach trudności. Bulwy topinambura są cenione zarówno za sposób w jaki przyciągają dziko żyjące zwierzęta, jak również za ich walory odżywcze. Liście i łodygi topinambura stanowią urozmaicenie diety dla różnych gatunków zwierzyny. Odporne właściwości topinambura pozwalają na jego uprawę przez cały rok, a zimotrwałość czyni go szczególnie wartościowym elementem stratyfikacji pokarmowej dla zwierzyny nawet podczas surowych warunków atmosferycznych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj topinambur w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę T

zobacz pełną listę haseł

tokowik

ptak, który pierwszy odzywa się na tokowisku. Nie wolno go strzelać, gdyż można rozbić całe tokowisko.

tabun

duże stado dzikich gęsi lub kaczek.

tokowisko, tokowisko, padowisko

teren, na którym co roku ptaki odbywają swoje toki.

trop wyjściowy

trop prowadzący na zewnątrz tropionego rejonu.

talerz, talerz, lustro, chusteczka, serwetka

biała plama na zadzie jeleniowatych.

tropowiec

pies myśliwski używany do odszukiwania zwierzyny po zostawionych przez nią tropach.

trelowanie

druga zwrotka pieśni głuszca.

ton główny

inaczej korkowanie.

tusza

ciało ubitej zwierzyny.

trafić

ubić zwierzynę celnym strzałem.