Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: sarna

sarna, sarna (Capreolus capreolus L.)

gatunek łowny z rodziny jeleniowatych z rzędu parzystokopytnych. Długość ciała 95-136 cm, wysokość barkowa 65-90 cm, dł. ogona 2-3,5 cm, ciężar 15- 30 kg. Ubarwienie latem rude, zimą rudopopielate. Spód ciała jasny, na pośladkach biała plama. Młode po urodzeniu są rude w białe cętki. Poroże (parostki) noszą tylko samce (wyjątkowo może się zdarzyć koza z paro- s tka mi). Nasadzają je w okresie zimy i wiosny aż do końca kwietnia, następnie wycierają oraz zrzucają w drugiej połowie października i listopadzie. Dorosły kozioł powinien mieć poroże mocnego szislaka. Kulminacja rozwoju poroża przypada na 6 rok życia. Sarna występuje w całym kraju, zamieszkuje zarówno lasy jak i pola, gdzie tworzy odrębną formę ekologiczną - sarny polnej. Zimą s. tworzą siada (rudle), pozostałą część roku żyją oddzielnie. Kozły zajmują swoje rewiry, których bronią przed innymi rogaczami. Ruja trwa od połowy lipca do połowy sierpnia. W maju rodzą się młode, które odżywiają się mlekiem matki przez 3-4 miesięcy. Pokarm roślinny pobierają od 6-8 dnia życia. Dojrzałość płciową uzyskują w wieku 16 miesięcy. Pokarm sarny stanowią rośliny zielone, pędy młodych drzew i krzewów, mchy i porosty. Hodowla polega na selekcji, ochronie i dokarmianiu zimowym (liściarka, owies, siano, kiszonki). Na rogacze poluje się od maja do września, na kozy od października do stycznia. Trofeum stanowią parostki wyceniane według międzynarodowej punktacji.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sarna w wyszukiwarce Google

Komentarze użytkowników

Podziel się informacjami z innymi użytkownikami strony.
Jeśli znasz lepszą definicję lub ciekawostki dotyczące hasła sarna, napisz tutaj:

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

skałkówka

dawna broń myśliwska, w której kurek był zaopatrzony w skałką, później zastąpiony pistonem.

szlak

droga, którą zwyczajowo zwierzyna ciągnie podczas swoich wędrówek.

szlifowanie, szlifowanie, czyhitanie, głucha pieśń

czwarta, ostatnia zwrotka pieśni głuszca; wówczas ptak głuchnie i można go podskoczyć na odległość strzału.

stołek myśliwski

laska z siodełkiem lub trójnogie krzesełko używane przez myśliwych podczas zasiadki i polowań zbiorowych.

sygnałówka

myśliwska trąbka metalowa służąca do grania sygnałów myśliwskich.

spaniele

grupa ras psów myśliwskich, z których w Polsce spotykamy cocker spaniela i Springer spaniela. Używane są jako płochacze, zarówno w suchych krzakach jak i w szuwarach, lub jako psy (...)

strzała

pocisk do luku lub kuszy składający się z grotu, drzewca i tylca z pierzyskiem. Groty wykonywano z metalu, kamienia lub twardego drewna. Na pionowym zakończeniu tylca było nacięcie do (...)

stękać

o byku łosia i jelenia: wydawać głos zbliżony do stękania (w okresie godowym).

selekcjoner

myśliwy, który po stażu i zdaniu egzaminu selekcjonerskiego posiada uprawnienia do wykonywania odstrzału selekcyjnego.

skolenie

głos wydalany przez lisa.