Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: sarna

sarna, sarna (Capreolus capreolus L.)

gatunek łowny z rodziny jeleniowatych z rzędu parzystokopytnych. Długość ciała 95-136 cm, wysokość barkowa 65-90 cm, dł. ogona 2-3,5 cm, ciężar 15- 30 kg. Ubarwienie latem rude, zimą rudopopielate. Spód ciała jasny, na pośladkach biała plama. Młode po urodzeniu są rude w białe cętki. Poroże (parostki) noszą tylko samce (wyjątkowo może się zdarzyć koza z paro- s tka mi). Nasadzają je w okresie zimy i wiosny aż do końca kwietnia, następnie wycierają oraz zrzucają w drugiej połowie października i listopadzie. Dorosły kozioł powinien mieć poroże mocnego szislaka. Kulminacja rozwoju poroża przypada na 6 rok życia. Sarna występuje w całym kraju, zamieszkuje zarówno lasy jak i pola, gdzie tworzy odrębną formę ekologiczną - sarny polnej. Zimą s. tworzą siada (rudle), pozostałą część roku żyją oddzielnie. Kozły zajmują swoje rewiry, których bronią przed innymi rogaczami. Ruja trwa od połowy lipca do połowy sierpnia. W maju rodzą się młode, które odżywiają się mlekiem matki przez 3-4 miesięcy. Pokarm roślinny pobierają od 6-8 dnia życia. Dojrzałość płciową uzyskują w wieku 16 miesięcy. Pokarm sarny stanowią rośliny zielone, pędy młodych drzew i krzewów, mchy i porosty. Hodowla polega na selekcji, ochronie i dokarmianiu zimowym (liściarka, owies, siano, kiszonki). Na rogacze poluje się od maja do września, na kozy od października do stycznia. Trofeum stanowią parostki wyceniane według międzynarodowej punktacji.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sarna w wyszukiwarce Google

Komentarze użytkowników

Podziel się informacjami z innymi użytkownikami strony.
Jeśli znasz lepszą definicję lub ciekawostki dotyczące hasła sarna, napisz tutaj:

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

studzenie tuszy

proces wychłodzenia strzelonej zwierzyny po jej wypatroszeniu. Odbywa się przez powieszenie tuszy w chłodnym i przewiewnym miejscu (szczególnie ważne, gdy jest ciepło).

szarawary

długie kosmate kłaki, obrastające uda ssaków drapieżnych.

spust

język spustowy, umieszczony pod szyjką broni myśliwskiej; ściągnięcie go powoduje zwolnienie iglicy i strzał. Prawidłowa twardość spustu wynosi: pierwszy 1,7-1,9 kgm, drugi 1,9-2,1 (...)

szczek

głos wydawany przez psy, lisy i sarny.

siedlisko, siedlisko, ekotop

kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, tworzących warunki bytowania określonej roślinności i związanego z nią świata zwierzęcego.

spaniele

grupa ras psów myśliwskich, z których w Polsce spotykamy cocker spaniela i Springer spaniela. Używane są jako płochacze, zarówno w suchych krzakach jak i w szuwarach, lub jako psy (...)

strzelony

o zwierzynie trafionej śmiertelnie.

stado

grupa osobników danego gatunku przebywających razem i współżyjących ze sobą; stado posiada pewną strukturę hierarchiczną.

spłonka

część naboju myśliwskiego, w której znajduje się materiał wybuchowy (w nowoczesnych spłonkach Poloxid, Sinoxid, DWH, Gevelotsiroxid - antykorozyjne masy inicjujące) służący do zapalenia (...)

siać

o broni myśliwskiej mającej duży rozrzut.