Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: siąg

siąg

staropolskie określenie rozpiętości skrzydeł ptaków.

Siąg to staropolskie określenie rozpiętości skrzydeł ptaków. W kontekście dzisiejszej terminologii łowieckiej, siąg stanowi jedną z kluczowych miar, która służy do identyfikacji i charakteryzacji gatunków ptaków. Jest to odległość między końcami skrzydeł ptaka, wyrażana zwykle w centymetrach lub calach. Siąg jest istotnym parametrem przy określaniu wielkości i budowy anatomicznej ptaka, co pozwala na dokładniejsze rozróżnienie poszczególnych gatunków.

Ponadto siąg jest także używany do określenia wydajności lotu ptaka. Im większy siąg, tym zazwyczaj lepsza siła nośna i wydajność lotu. Ptaki o większym siągu mogą unosić się na większe wysokości i przemieszczać się na większe odległości bez konieczności ciągłego machania skrzydłami. Dodatkowo, siąg może być wykorzystywany do określenia szybkości lotu ptaka – te o większym siągu często charakteryzują się lepszym przyspieszeniem i szybszymi przelotami niż te o mniejszym.

Podsumowując, siąg jest istotnym parametrem w charakterystyce anatomicznej ptaków oraz służy jako wskaźnik ich wydajności lotu oraz szybkości przemieszczania się w powietrzu.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj siąg w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

strzyżak jeleni, strzyżak jeleni, mucha jelenia

szkodliwa muchówka, pasożyt zewnętrzny jelenie, żywi się jego krwią, obłamuje sobie skrzydła w jego sierści. Występuje tam, gdzie licznie bytują jelenie.

szyć

strzelać raz za razem.

sterówki

długie pióra osadzone wachlarzowa to w okolicy ogona ptaków, w czasie lotu rozpostarte tworzą płat sterowy.

selekcja zwierzyny

1) naturalna: eliminowanie z łowiska sztuk słabych i chorych przez drapieżniki oraz w wyniku działania czynników atmosferycznych,
2) sztuczna: usuwanie z łowiska przez odstrzał sztuk (...)

sfora

1) rzemień służący do prowadzenia psów gończych)
2) para psów gończych.

strugi

przednie siekacze zająca i królika.

szlak

droga, którą zwyczajowo zwierzyna ciągnie podczas swoich wędrówek.

strój bobrowy

mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.

szczenię

młody pies, wilk, lis, borsuk, jenot itd.

sznur

trop wilka lub lisa.