Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: siąg

siąg

staropolskie określenie rozpiętości skrzydeł ptaków.

Siąg to staropolskie określenie rozpiętości skrzydeł ptaków. W kontekście dzisiejszej terminologii łowieckiej, siąg stanowi jedną z kluczowych miar, która służy do identyfikacji i charakteryzacji gatunków ptaków. Jest to odległość między końcami skrzydeł ptaka, wyrażana zwykle w centymetrach lub calach. Siąg jest istotnym parametrem przy określaniu wielkości i budowy anatomicznej ptaka, co pozwala na dokładniejsze rozróżnienie poszczególnych gatunków.

Ponadto siąg jest także używany do określenia wydajności lotu ptaka. Im większy siąg, tym zazwyczaj lepsza siła nośna i wydajność lotu. Ptaki o większym siągu mogą unosić się na większe wysokości i przemieszczać się na większe odległości bez konieczności ciągłego machania skrzydłami. Dodatkowo, siąg może być wykorzystywany do określenia szybkości lotu ptaka – te o większym siągu często charakteryzują się lepszym przyspieszeniem i szybszymi przelotami niż te o mniejszym.

Podsumowując, siąg jest istotnym parametrem w charakterystyce anatomicznej ptaków oraz służy jako wskaźnik ich wydajności lotu oraz szybkości przemieszczania się w powietrzu.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj siąg w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

szarża

atak dzika na myśliwego, szczecina.

szpony

uzbrojone w długie ostre pazury palce ptaków drapieżnych.

skłusować

pozyskać nielegalnie zwierzynę.

szarawary

długie kosmate kłaki, obrastające uda ssaków drapieżnych.

szydło

ostre zakończenie tyki jelenia byka lub kozła.

studzenie tuszy

proces wychłodzenia strzelonej zwierzyny po jej wypatroszeniu. Odbywa się przez powieszenie tuszy w chłodnym i przewiewnym miejscu (szczególnie ważne, gdy jest ciepło).

sadowisko

inaczej tokowisko.

sztucer

myśliwska broń kulowa: może być pojedynczy, podwójny (o pionowym lub poziomym układzie luf) oraz powtarzalny (repetier lub automat). Najczęściej używane w Polsce sztucery mają kaliber 7 (...)

szronowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.

siodło

charakterystyczna dla samców muflona biała plama po obu stronach grzbietu w okolicy ostatnich żeber.