Definicja hasła: sanki
- sanki
pojazd na płozach ciągnięty przez konia, często używany przez myśliwych w zimie do polowania z podjazdu.
Sanki to lekki, dwukołowy pojazd na płozach, tradycyjnie ciągnięty przez konia. Są one często wykorzystywane przez myśliwych do przemieszczania się po terenie polowania, zwłaszcza w okresie zimowym. Sanki składają się z drewnianego lub metalowego stelaża, na którym osadzone są płozie. Dźwignie umieszczone na sankach pozwalają myśliwemu prowadzić konia i zarządzać pojazdem podczas jazdy.
Płozy sanki są zazwyczaj wyposażone w specjalne łożyska, aby minimalizować tarcie i umożliwić płynne poruszanie się po zróżnicowanym terenie. Dzięki swojej lekkości i zwrotności sanki umożliwiają szybkie przemieszczanie się po lasach, polach i innych trudno dostępnych obszarach, co jest istotne podczas polowania z podjazdu.
Tradycyjnie sanki sprawdzały się doskonale podczas polowań na sarny oraz inne gatunki zwierzyny leśnej. Dzięki nim myśliwi mogą szybko reagować na sytuacje polowania i skuteczniej śledzić zdobycz. Współcześnie sanki stanowią również atrakcyjną atrakcję turystyczną oraz są wykorzystywane w tradycyjnych festynach łowieckich czy zawodach konnych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sanki w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sokolnik
1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.
- strąbić
zwołać myśliwych za pomocą trąbki myśliwskiej na zbiórkę.
- stawka
noga lisa lub borsuka.
- sokolnictwo
układanie i polowanie z ptakami drapieżnymi (sokołami, jastrzębiami, a nawet orłami), szczególnie rozpowszechnione w średniowieczu. Młodego ptaka ukróca się, czyli przyzwyczaja do ludzi, (...)
- samopał
kłusownicza broń działająca po potrąceniu przez przechodzącego zwierza linki przymocowanej do spustu broni, wycelowanej na przesmyk zwierzyny.
- szlakować
staropolskie: tropić zwierzynę.
- stroik
woabik na ptaki, rodzaj piaszczałki.
- sęki
rogowe palczaste odrosty na łopatach daniela
- sfora
1) rzemień służący do prowadzenia psów gończych)
2) para psów gończych.