Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: stroik

stroik

woabik na ptaki, rodzaj piaszczałki.

Stroik to specjalne urządzenie używane do łowienia ptaków. Składa się z drewnianej ramy, na której umocowane są sznurki i siatki. Ramka może być wykonana zarówno z drewna, jak i metalu. Sznurki służą do utrzymania siatek na ramie, chroniąc je przed rozedrganiami przez wiatr. Siatki wykonane są z materiału odpornego na wilgoć i promieniowanie UV, co zapewnia ich trwałość podczas użytkowania na zewnątrz. Stroik jest umieszczany w miejscach, gdzie ptaki przelatują lub odpoczywają, a jego celem jest ułatwienie złapania tych ptaków przez myśliwych.

Myśliwi używają stroika jako pomocniczego narzędzia do polowań. Dobrze ustawiony stroik może znacząco zwiększyć szanse na udany połów ptaków. Stroiki mogą być również wykorzystywane do łowienia innych zwierząt, takich jak nietoperze czy małe ssaki. Oprócz użytku łowieckiego, stroiki znalazły zastosowanie w badaniach naukowych oraz jako pomoc w działaniach edukacyjnych, umożliwiając obserwację zachowań ptaków i innych zwierząt na wolności. Ze względu na swoją skuteczność, stosowanie stroików jest powszechne wśród myśliwych od wielu lat.

Stroiki nie tylko ułatwiają polowanie, ale także są bezpieczne dla złapanych zwierząt i łatwe w przechowywaniu oraz transporcie. Dzięki swojej uniwersalności i skuteczności, stroiki stanowią istotny element w praktyce myśliwskiej oraz badawczej obserwacji dzikiej fauny.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj stroik w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

sekundowanie

naśladowanie przez wyżla drugiego ligowca, który zwietrzywszy zwierzynę wystawia ją.

strzelec

ogólne określenie wszystkich służb łowieckich księcia.

samopał

kłusownicza broń działająca po potrąceniu przez przechodzącego zwierza linki przymocowanej do spustu broni, wycelowanej na przesmyk zwierzyny.

siuta

inaczej koza.

strój bobrowy

mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.

szpony

uzbrojone w długie ostre pazury palce ptaków drapieżnych.

stójka

zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.

sznur

trop wilka lub lisa.

siodło

charakterystyczna dla samców muflona biała plama po obu stronach grzbietu w okolicy ostatnich żeber.

skupienie pocisków

odległość między poszczególnymi trafieniami w tarczę przy tym samym wycelowaniu (zob. rozrzut).