Definicja hasła: stroik
- stroik
woabik na ptaki, rodzaj piaszczałki.
Stroik to specjalne urządzenie używane do łowienia ptaków. Składa się z drewnianej ramy, na której umocowane są sznurki i siatki. Ramka może być wykonana zarówno z drewna, jak i metalu. Sznurki służą do utrzymania siatek na ramie, chroniąc je przed rozedrganiami przez wiatr. Siatki wykonane są z materiału odpornego na wilgoć i promieniowanie UV, co zapewnia ich trwałość podczas użytkowania na zewnątrz. Stroik jest umieszczany w miejscach, gdzie ptaki przelatują lub odpoczywają, a jego celem jest ułatwienie złapania tych ptaków przez myśliwych.
Myśliwi używają stroika jako pomocniczego narzędzia do polowań. Dobrze ustawiony stroik może znacząco zwiększyć szanse na udany połów ptaków. Stroiki mogą być również wykorzystywane do łowienia innych zwierząt, takich jak nietoperze czy małe ssaki. Oprócz użytku łowieckiego, stroiki znalazły zastosowanie w badaniach naukowych oraz jako pomoc w działaniach edukacyjnych, umożliwiając obserwację zachowań ptaków i innych zwierząt na wolności. Ze względu na swoją skuteczność, stosowanie stroików jest powszechne wśród myśliwych od wielu lat.
Stroiki nie tylko ułatwiają polowanie, ale także są bezpieczne dla złapanych zwierząt i łatwe w przechowywaniu oraz transporcie. Dzięki swojej uniwersalności i skuteczności, stroiki stanowią istotny element w praktyce myśliwskiej oraz badawczej obserwacji dzikiej fauny.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj stroik w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- strzała
pocisk do luku lub kuszy składający się z grotu, drzewca i tylca z pierzyskiem. Groty wykonywano z metalu, kamienia lub twardego drewna. Na pionowym zakończeniu tylca było nacięcie do (...)
- śrut
ołowiane kulki o średnicy 2-4,5 mm, stanowiące pocisk naboju do broni śrutowej (zob. Amunicja myśliwska). Śrut numerujemy od nr (...)
- sokolnik
1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.
- strzykacz
rodzaj muchówki obejmujący gatunki, których larwy pasożytują w nosie i przełyku jeleniowatych.
- ścinka
sierść, zwierza obcięta kulą: umożliwia ona myśliwemu określenie miejsca uderzenia kuli na podstawie barwy oraz długości włosa.
- spust
język spustowy, umieszczony pod szyjką broni myśliwskiej; ściągnięcie go powoduje zwolnienie iglicy i strzał. Prawidłowa twardość spustu wynosi: pierwszy 1,7-1,9 kgm, drugi 1,9-2,1 (...)
- szyjka
węższa część łoża służąca za uchwyt broni.
- siąg
staropolskie określenie rozpiętości skrzydeł ptaków.
- szczenić się
o samicy psa, wilka y lisa, borsuka, jenota: wydawać młode na świat.
- spudłować
nie trafić do zwierzyny.