Internetowy Słownik Łowiecki

Siedmnadziesta - kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, wprowadzona w 1423 roku przez Kazimierza Jagiellończyka, obowiązująca w dawnej Polsce do końca XVIII wieku. Karze podlegały głównie przestępstwa łowieckie, takie jak nielegalne polowanie, pozyskiwanie dzikich zwierząt bez zezwolenia lub naruszenie prawa łowieckiego. Siedmnadziesta składała się z określonej ilości pieniędzy, czyli 70 grzywien. W zależności od rodzaju przestępstwa, kara ta mogła być podwyższona lub obniżona; na przykład za poważniejsze przestępstwo łowieckie kara mogła wynosić 140 grzywien.

Siedmnadziesta była również stosowana w innych sytuacjach, takich jak naruszenia praw mieszkańców miast i wsi oraz praw królewskich. Jej celem było ukaranie winnych i zapobieżenie dalszym naruszeniom prawa. Kara ta była jedną z najczęściej stosowanych kar w dawnej Polsce i stanowiła istotny element systemu prawnego tamtych czasów.

Wprowadzenie kary siedemnastu stanowiło część systemu prawnego mającego na celu regulację działań ludności wobec przyrody i własności książęcej. Dodatkowo, karanie za nielegalne polowania czy pozyskiwanie dzikich zwierząt bez zezwolenia miało na celu ochronę populacji dzikich zwierząt oraz utrzymanie równowagi ekologicznej wcześniejszych czasów.

Kara siedmnadziesta była instrumentem zarówno sprawiedliwości, jak i kontroli społecznej oraz regulacji działań ludzi w kontekście stosunków międzyludzkich oraz względem świata przyrody. Obejmowała ona w swoim zakresie nie tylko dyscyplinowanie łowców i myśliwych, ale także kontrolę nad posiadaniem broni i sposobem użytkowania gruntów leśnych.

Współczesna nauka lingwistyki historycznej wykorzystuje pojęcie "siedmnadziesta" jako cenny element poznawania polskiej historii prawniczej oraz etymologii języka polskiego, a zarazem jako źródło informacji o dawnym systemie kar i jego oddziaływaniu na życie społeczne ówczesnych czasów.